Świątynia Ain El Muftella znajduje się w centralnej części oazy Bahariya u wylotu drogi łączącej Bahareya z oazą Siwa. Świątynia ta stanowiła niegdyś centrum starożytnego miasta El Qasr. Została zbudowana prawdopodobnie w czasach 26 dynastii, choć niektóre części świątyni mogą pochodzić z wcześniejszych czasów Nowego Królestwa. Świątynia została prawdopodobnie powiększona przez Greków, a później przez Rzymian.
Niektóre części świątyni zostały zbudowane przez wysokiego kapłana o imieniu Zed-Khonsu-efankh, którego brat, Sheben-Khonsu, był kapłanem za panowania Ahmose II. Gubernator okręgu.
Stanowisko to zawiera cztery kaplice, które zostały odkryte w 1939 roku przez Ahmeda Fakhry, egipskiego archeologa, który jest znany z większości odkryć na zachodniej pustyni egipskiej. Cztery kaplice należą do 26 dynastii, ostatniej rodzimej dynastii, która rządziła Egiptem przed podbojem perskim w 525 r. p.n.e.
Kaplice te należą do grupy świątyń zbudowanych za panowania Amasisa, są ozdobione malowanymi i wgłębionymi reliefami i mają styl podobny do innych egipskich świątyń z tego okresu.
W pierwszej kaplicy, uważanej za największą, na jej ścianach znajdują się zdobione obrazy poświęcone faraonowi Amasisowi oraz ofiary składane wielu bogom; druga kaplica została zbudowana przez Zed-Khonsu-ankh, który był niegdyś bogatym kupcem; znajduje się w niej scena przedstawiająca arcykapłana z ogoloną głową oddającego cześć Ozyrysowi. Prawie wyłącznie poświęcona bogini Bes jest trzecia kaplica była prawdopodobnie, natomiast czwarta kaplica została zbudowana również przez Zed-Khonsu-ankh, jest prostsza, wykonana z cegły i kamienia, ale prawdopodobnie nigdy nie była malowana.
Zbudowano tam wiele grobowców, m.in. Zed-Amun-ef-Ankh i jego syna Bannentui, który był uważany za kapłana i proroka.
Stare miasto rozciągało się kiedyś do Ain al-Muftillah, źródła, które teraz stoi na skraju pustyni. Można tu pojechać rowerem, ale lepiej wziąć samochód, bo trasa nie jest wytyczona ani łatwa do opisania. Tuż na południe od źródła znajduje się drewniane ogrodzenie z czterema małymi kapliczkami z czasów 26. dynastii, odkopanymi przez Steindorffa i Fakhry'ego. Zbudowane z kruchego piaskowca, na przemian z ochrą i jego własnym (co czyni je wrażliwymi na łuski i wyjątkowo kolorowymi), żadna z nich nie odpowiada kanonom architektury faraońskiej. Poświęcone były Besowi, patronowi muzyków, tancerzy i prostytutek; z jego posągu pozostała jedynie zła stopa i ogon.
Jeśli pokona się wzniesienie i wydmę, można podziwiać panoramiczny widok na Al-Qasr, Bawiti i okoliczny krajobraz.
