Bir pinpon topu büyüklüğünde ve renginde olan nadir frutilla blanca, Nahuelbuta sıradağlarının dik ormanlık yamaçlarında sadece yirmi kadar bahçede yetişir. Geleneksel çileklerden tamamen farklı kılan şekerli bir tada ve ananas benzeri bir kokuya sahiptir. Aynı zamanda bahçelerde yetiştirilen sıradan çileğin de atasıdır.Şili'nin yerli bir halkı olan Mapuche, kelleñ dedikleri bu soluk beyaz meyveleri ilk yetiştirenlerdi. Mapuche onları çiğ yemenin yanı sıra kuru üzüm gibi kuruttu, fermente chicha'nın hazırlanmasında kullandı ve geleneksel bir ilaç olarak kullandı. Ayrıca beyaz çilekleri tuzak olarak dikerek İspanyol fetihçilerini pusuya düşürdüler.1714'te Amedée François Frézier adlı bir Fransız gizli ajanı Avrupa'ya beş beyaz çilek getirdi. Otuz yıl sonra, Brittany'de çiftçiler yavrularını Kuzey Amerika'nın doğusundaki Virginia çileği (Fragaria virginiana) ile çaprazladılar ve sonuçta bugün hepimizin bildiği bahçe çileği (Fragaria × ananassa) ortaya çıktı.Kaderin acımasız bir cilvesi ile bahçe çileği 1830'da Şili'ye geldi ve on yıllar boyunca yerel tarlalara egemen oldu ve orada yüzyıllardır gelişen tarımı tehlikeye attı.Bugün beyaz çileğin kilosu 22.000 Şili pezosuna (yaklaşık 25 $) satılan nadir bir lezzet olduğu Şili'nin Contulmo ve Purén şehirlerinde bulunuyor. Bu iki şehirde bile beyaz çilek ancak Aralık ve Ocak ayları arasındaki beş haftalık kısa hasat döneminde satın alınabiliyor. Ancak kıtlıkları bir kutlamayı hak ediyor: Hasat sırasında Contulmo ve Purén, beyaz çilekleri kuchen keklerinde, reçellerde ve clery adı verilen sangria benzeri bir aperatifte kullanarak ayrıntılı mutfak festivallerine ev sahipliği yapıyor.Frutilla blanca'nın içinde bulunduğu kötü durum, hayatta kalması için sadık savunucular da üretti. Purén'den mezun genç bir agronomist olan Jairo Carvajal, beyaz çilek yetiştiren bir aileden geliyor. Meyveyi tanıtma ve yenilikçi yetiştirme tekniklerini deneme çabalarını "Yetiştirme geleneğimizin kaybolmaması için daha fazla insanı bilinçlendirmemiz gerekiyor" diye açıklıyor. "Yerli bir tür olmanın yanı sıra, bu aynı zamanda küresel koruma için çok önemli bir şey."Şili frutilla blanca sevenler, bir gün çileklerin, çeşitli alternatifler ve onların yeşil renkli kuzenleri ve altın renginden önce birkaç ultra-kırmızı çeşidin hakim olduğu uzun bir aşamadan geçen modern bakkal elmalarına benzer bir süreç izleyebileceğini umuyor. pazarı çeşitlendirmeye yardımcı olacaktır. Carvajal, beyaz çileğin tatlı tadının kırmızı çileğinkinden çok daha üstün olduğunu bile iddia ediyor. Dünyanın geri kalanının ne kaçırdığını gerçekten bilmediğini söylüyor.
