Κοιλάδα των Ναών

Στην Κοιλάδα των Ναών, που ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1997, βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά συγκροτήματα της Μεσογείου, σε ένα τοπίο σπάνιας ομορφιάς που αποτελείται κυρίως από αρχαίες ελιές και αμυγδαλιές. Ο Ακράγας ήταν μια από τις σημαντικότερες ελληνικές αποικίες στη Σικελία, με έκταση περίπου 450 εκταρίων, που ιδρύθηκε γύρω στο 582 π.Χ. από αποίκους από την κοντινή Γέλα και τη Ρόδο. 6Η τοποθεσία που επιλέχθηκε ήταν ένα οροπέδιο που προστατεύεται φυσικά στα βόρεια από τον Rupe Atenea και τον Colle di Girgenti και στα νότια από τη μακρά Collina dei Templi, που συνορεύει εκατέρωθεν με τους ποταμούς Akragas και Hypsas που ρέουν νότια σε έναν ενιαίο ρου, στις εκβολές του οποίου βρισκόταν το αρχαίο λιμάνι (emporion). 5Από την αρχή -υπό την τυραννία του Φαλαρίδη (570-554 π.Χ.), διάσημου για τη σκληρότητά του- η πεζούπολη χαρακτηριζόταν από μια κανονική πολεοδομική διάταξη. Η Ρούπη Ατενέα ήταν ο χώρος της ακρόπολης με ιερή και αμυντική λειτουργία- ο λόφος των ναών στέγαζε τα μνημειακά ιερά- η κεντρική περιοχή τον οικισμό και τα δημόσια κτίρια, ενώ οι 4αποθανόντες ενταφιάζονταν σε νεκροπόλεις εκτός της πόλης. Τις τελευταίες δεκαετίες του 6ου αιώνα π.Χ., ο Ακράγας περιβαλλόταν από ένα ισχυρό τείχος μήκους 12 χιλιομέτρων και εξοπλισμένο με εννέα πύλες. Η αποικία απέκτησε φήμη και δύναμη υπό τον τύραννο Θήρωνα (488-471 π.Χ.), που νίκησε τους Καρχηδόνιους στη Χειμάρρα το 480 π.Χ. και, 2κυρίως, κατά τα χρόνια της δημοκρατίας (471-406 π.Χ.) που καθιέρωσε ο Αραγαντίνος φιλόσοφος Εμπεδοκλής. Η εξαιρετική σειρά ναών δωρικού ρυθμού στο νότιο λόφο χτίστηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. 1A δεύτερη σύγκρουση με τους Καρχηδόνιους σηματοδότησε το τέλος μιας εποχής ευημερίας και το 406 π.Χ. Ο Ακράγας καταστράφηκε. Στη συνέχεια, η πόλη γνώρισε μια νέα φάση ανάπτυξης με την άφιξη (μεταξύ 338 και 334 π.Χ.) Ελλήνων αποίκων με επικεφαλής τον ηγέτη Τιμολέοντα, αλλά δεν έφτασε πλέον στη δύναμη που είχε κάποτε και η μοίρα της συνδέθηκε με την έκβαση του αγώνα μεταξύ Ρώμης και Καρχηδόνας για την κατοχή της Μεσογείου. Κατά τη διάρκεια των Ποντιακών Πολέμων ο Ακράγας αποτέλεσε ορμητήριο των Καρχηδονίων εναντίον των Ρωμαίων, οι οποίοι τον κατέλαβαν το 210 π.Χ. και άλλαξαν το όνομά του σε Αγριγκέντουμ. Υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία, η πόλη γνώρισε μια νέα φάση ευημερίας που συνδέεται επίσης με το εμπόριο θείου (2ος-4ος αιώνας μ.Χ.). Στη χριστιανική εποχή, χτίστηκαν εκκλησίες και νεκροταφεία στο λόφο των ναών. Όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Άραβες το 829, οι οικιστικές συνοικίες είχαν ήδη σκαρφαλώσει στο λόφο Girgenti, που ονομάστηκε έτσι από το μεσαιωνικό όνομα της πόλης (από το αραβικό Gergent ή Kerkent), όπου εκτείνεται η σημερινή πόλη του Αγκριτζέντο.