Top of the World
Собор Рӯҳи Петрус буд, таъсис ефтааст дар охири асри 7 Амандусом, миссионером, посланным франкскими королями барои муроҷиат кардан ба христианство языческих сокинони минтақа, ки ба таъсис, ки дар ин ноҳия ду монастыря: Рӯҳи Баво ва Рӯҳи Петрус дар Бландийнберге. Зимистон 879-80 солҳои аббатство подверглось набегу ва разграблению қабилаи норманҳо дучор шуд, ва он оставалось нисбатан иборат мебошад, ки то 10 аср, вақте ки хайрияи амвол ва реликвий графа Арнульфа I хеле обогатили он, ки чӣ тавр ва минбаъда хайрия двоюродного бародарон Арнульфа, подшоҳи Англия Эдгара. Ба нимаи дуюми асрҳои ин буд, ки аз ҳама богатое аббатство дар Фландрии ва эътибори аббатской мактаб васеъ бо фарогирии дур аз ҳудуди шаҳр.
Дар 984 соли Герберт Орийакский, директори кафедральной мактаб Реймса (баъдан падарам Сильвестр II), поинтересовался, ки ое мумкин шогирдон аз Реймса андешида шаванд, ки дар собор Рӯҳи Петрус, ва ӯро ҷалол ба монанди маркази озоди санъат продолжалась ва дар асри 11. Собор Рӯҳи Петрус, бо шарофати худ владению нињоии намуд замин, инчунин бозӣ новаторскую нақши земледелии дар асрҳои 12-13, превратив ҷангал, вересковые пустоши ва болота дар кишоварзӣ угодья. Дар асри 15 дар доираи масштабной барномаи сохтмони таъсис дода шуда, китобхона ва скрипторий аббатства, расширена трапезная ва калисо аббатства ва дигар биноҳои буданд, хеле оро.
Аввал упадок Рӯҳи Петрус оғоз баъд Шӯриш дар Генте дар соли 1539 ва ба 1560-м солҳо Нидерланд погрузились в динӣ бӯҳрони, ки привел ба нападению иконоборцев дар соли 1566, ки дар натиҷаи он калисо аббатства буд разрушена, китобхона разграблена ва дигар биноҳои сахт зарар наебад. Лазарет истифода дода шуд ҳамчун муваққатӣ мекунад барои монахов, ва трапезная использовалась чӣ ҷои поклонения. Аммо муқовимати давом, ва дар соли 1578 аббат ва монахи маҷбур буданд, ки ба тамом дар Дуэ. Бинои аббатства фурӯхта шудаанд савдои оммавӣ ва қисман снесены ва маводи буданд, истифода бурда мешавад барои сохтмони деворҳои шаҳр. Аббатство, ниҳоят, вернулось дар дасти калисо дар соли 1584, ва дар ниҳояти кор ба он буд, перестроено бо як калисо нав аббатства, построенной дар соли 1629 дар сабки барокко, инчунин чанд дигар нав постройками ва реконструкциями. Дар асри 18 аббатство боз процветало, зеро сохта бинои нав ва расширены кӯҳна, аз он ҷумла буд, преобразовано старое иншоотҳо хобгоҳи нав ба китобхона бо зиеда аз десятью ҳазор китобҳои.
Аммо охири буд, дар кӯҳ: аввал Брабантская инқилоби 1789-90 солҳои баъд французское ҳуҷуми соли 1793. Дар охир, 1 сентябри соли 1796 Директория упразднила ҳамаи муассисаҳои динӣ. Дар соли 1798 китобхонаи буд опустошена ва дар охир супурда шудааст Гентскому университету. Аз соли 1798 калисо аббатства использовалась ҳамчун осорхона, вале дар соли 1801 шудааст баргардонида шудааст дар моликияти калисо. Дар соли 1810 боқимонда аббатства перешла ба моликияти шаҳри Гент буд ва қисман снесена барои сохтмони низомӣ казарм, ки оставались дар ин макон то соли 1948.
Тақрибан дар соли 1950 дар шаҳри барномаи оғоз гардидааст, ки идома дорад то кунун, ки шурӯъ аз монастыря ва капитула, пас ғарбӣ крыла, аз ҷумла сола трапезную ва ошхона. Кор аз болои винными погребами ва чердаками ба анҷом расонида шудаанд, дар солҳои 1970-ум, балки дар соли 1982 ба анљом кор бар садами аббатства ва дар соли 1986 - бар террасой. Дар солҳои 1990-ум сол оғоз реставрация трапезного крыла.
Дар айни замон аббатство истифода бурда мешавад, ки осорхонаи ва выставочный марказ, ки дар соли 2000-ум гузаронда шуд калонтарини намоишгоҳ дар доираи Соли императора Карла, ва дар моҳи октябри соли 2001 баргузор гардид 88-уми ҷаласаи шӯрои Аврупо.
