Бархўрди Чивитакампомарано

Бархўрди величественно маблағи он дар қисми болои деҳаи Чивитакампомарано, дар холме аз песчаника, ки пештар буд, банд самнитским поселением. Номи қалъа ва деҳаи шояд ишора ба мавҷудияти замин владений рум даврони (Campus Maurunus).

Пешинаи бақияи имкон пайгирӣ раннее сохтмон нормандской даврони (асри XII), вале маҳз дар асри XV буд, рӯзи ниҳоии нақшаи внушительной ҳарбӣ қалъаи: девори четырехугольной шакли бо се цилиндрическими башнями бо зубцами. Ҳар як башня тавсиф берун бойницами ва подвесными арками, поддерживаемыми каменными полками. Крепостная девори буд, ки бо убури ва бадан барои мушкетов ва пушек.Бархўрди Civitacampomarano буд, дар маркази яке аз ҳодисаҳои хиенат аз громких дар вақти низоъҳо байни Анжуйцами ва Арагонцами барои забти Неаполитанского Салтанатҳои, уничтоженного дар ҳоле ки яке аз ќавмї миени ду группировками дар ошкор Шаст дар соли 1442: барои он, ки рӯй муросилот мувофиқати ҷанг дар асл буд, омили, муайянкунандаи қарор, мириҳазор вентура-Пауло-di sangro, дар пардохти degli Angioini, ки дар лаҳзаи ҳалкунанда бар бо хариду фурӯши одамон дар канори Арагонских дар дуъояшон: "Арагон, Арагон!". Барои предательство Паоло гирифта, дар подоши чанд поместий, аз ҷумла моликияти Чивитакампомарано.Чанд сол баъд дар замке имзо расид қарордоди никоҳ байни колой Монфорте ва Альтабеллой di Сангро, духтари Паоло. Ва ҳамеша дар ин ҷо зиндагӣ Кола di Монфорте ва Антонелла di Сангро, охирин вошла дар таърихи аз он сершумори предательств, махсусан вақте ки шавҳараш, граф Кампобассо, оғоз ба даст маъруфияти.

Дар соли 1795 эчодиети шӯриши потребовало аз Мирелли, худоен аз вақти засыпки Шимоли рва ва сохтмони соединительной роҳ байни ду болҳои деҳаи, то ин отделенной аз ҳузури қалъа. Мирелли сменили чанд соҳибони; соли 1979 охирин соҳиби фурӯхта бархўрди идораи архитектурного мероси Молизе. Имрӯз Чивитакампомарано монанди яке аз атмосферных замков дар минтақа. Воқеан, майдончаи нигоҳ медорад қариб целостную худро древнюю монанди дарахти, бо вуҷуди давоми таърих ва заминҷунбӣ, ки дар гузашта вызывали замин боиси ярчҳои ва обрушения. Ба ҳар ҷое, ки шумо ягон посмотрели, бинои аҷиб худ масштабностью ва архитектурной смелостью. Сардори ворид амалӣ карда мешавад ба воситаи лестницу ва олиҷаноб дохилшавӣ ба генералии портали бо зебо паст аркой, маъмулӣ барои каталонско-Арагонского сабки асри 15. Бар асосии вақт нигоҳ дошта шудаанд, ки ду нишони: як боло оила Carafa della Spina; поении-Паоло-di sangro: ин сипари готики то ҳафт роҳҳо аз тилло ва голубой бо элмо дар каски, ҳамроҳ ба он аз Монфорте, иборат аз ду ахбори наздик щитом. Ин меефт, ифода иттиҳодияи ду оила. Нишони сипас отжать аз аждаҳо, ки дорад дар зери шатта ду лилии бо пои дар сари шаҳодатномаи аллегорическое предательство аз ду оила, нисбати degli Angioini ба манфиати нато бо Арагонским. Бар аркой ҳанӯз намоен ду прямоугольных ривоҷ, ки хизмат барои зиддилағзиш занҷири подъемного пуле, ки имрӯз дигар нигоҳ дошта шудаанд. Дар бозори дохилии ҳавлии ӯ нигоҳ медорад изящный чашмаи c.d. "sannita" ташаккул меебад ҳайкалтароши бо чор антропоморфные фигуры, помещенная ин ҷо аз охирин соҳибони дар замони moderna. Недалеко аст, инчунин барои ҷамъоварии дождевой об, соединенный бо цистерной емкостью 120000 литр аст, ки пештар обслуживала тамоми кишвар. Хурд дарвозаи кушод нардбоне шумо дар ошенаи аввал бо благородными залами ва служебными помещениями, ки қисман нигоҳ ороиши зебои аст. Дар нижних ошенаи располагались stables оид, анборҳои, амбар, ва аз ин ҷо буд, ки дастрасӣ ба башням ва прогулкам Ронды. Зери калон башней сиесати нардбоне вела дар чоҳ ва зиндон. Дар асрҳои ҳайкали мебо-чанд вмешательств: засыпка рва, обрушение қисми шимолӣ тараф, аз тағйироти дохилӣ пространств; бо вуҷуди ин, ӯ худро нигоҳ медорад гламурӣ "древнего бузургҷусса" нетронутым пурра мувофиқат берун бо сола шаҳр ва атрофиен мебошад ландшафтом.