Зебо деҳаи массаи Мариттима

Массаи Мариттима-як шаҳри пур аз ҷолиб средневековых бадеии шаҳодатномаҳои. Шояд этрусского истеҳсолкардаи, дар шаҳри нигоҳ дошта шудаанд бисер едгориҳои он бештар благополучный давраи, ки мумкин аст анҷом дода, оғоз аз миенаи асри IX, ки дар он ҷо поселился епископ, то кунун маҳмадиев Популонии.Дар давраи расцвета шаҳр, аммо, дар асри XIII ва XIV аср, вақте ки Массаи-Мариттима ба шарофати богатству истихроҷи нуқра, мис ва пирит мазкур дар ҳамсоя Кӯҳҳо Рудные (ҷолиб аст, Осорхонаи Таърихиро Маъданӣ), аст, низ Этрусками, табдил Озоди коммуной (1225). Шаҳр, ки воқеъ дар баландии 380 метр, тақсим, ба ду қисм: қисми поении (е кӯҳна таун), ки дар он преобладает романский тарзи, ва қисми болои (е Нав шаҳр, балки относящийся ба XIII ва XIV векам). Рафтор мумкин аст, ки сар аз майдони-Маццини, ки осони парковка дар иловагӣ мегиранд, дар ин ҷо аст, ки Қасри Шуд (1265) тавсиф се стрельчатыми арками, ӯ буд, ва нигоҳдории ғалла дар шаҳр, дар поен-ин манбаъ ҷамъиятӣ, ки ба наздикӣ кашф шуд фрески, ки шумо буданд, аз даст нишонаҳои.