Дар асрҳои Данвич буд римским фортом, пойтахти саксонского Шоҳигарии ва заминаи, ки бо он Муқаддас Феликс, аввал епископ Данвича, вазифадор гардид Шарқии он ҷо англия дар христианство. Ба 11 бохтару Данвич буд, яке аз бузургтарин бандарҳои дар шарқи соҳили, десятым бузургтарин макони дар Англия, портом крестоносцев, ҳарбӣ-баҳр манбаи ва сабабҳои динӣ маркази бо бисер бузург аст церквями, монастырями, беморхона, величественными ҷамъиятӣ зданиями ва ҳатто монетным двором. Данвичский осорхонаи достони шаҳр ва драматическую таърихи шторма асри 13, ки баста истифодабарандаи вуруд ба бандар ва неумолимой замин, ки превратила Данвич дар крошечную деревню имрӯз. Дар ошенаи дуюм намоиш экспонаты, рассказывающие дар бораи навтар иҷтимоӣ таърих, ваҳшӣ ин ноҳия ва дар бораи контрабанде.
