Ӯ калисо аз ҷониби Попи Урбан VIII ба ифтихори бародари Антоно Барберини, ки ба ордени Капучинҳо тааллуқ дошт ва аз рӯи лоиҳаи Антонио Касони дар солҳои 1626 ва 1631 сохта шудааст, як иншооти муҷассамае дар Рум, махсусан барои крипт- оссуарӣ, ки дар он зиёда аз 4000 рӯҳони капучинӣ мавҷуданд, ки онҳо ҳамчун ашёи бадеӣ намоиш дода мешаванд, ки ҳамаи панҷ фазои ҳозираро оро медиҳанд.Сохтори меъмории бино аз як нафи хурди дорои даҳ калисои паҳлӯ (панҷгона дар ҳар тараф) иборат аст, ки дар он осори муҳим ва осори санъат нигоҳ дошта мешаванд. Дар ин ҷо рӯҳониён Сан-Феличе да Канталисе, Сан-Криспино да Витербо ва писари шоҳи Полша Иоанн III Александр Бенедикт Собиески, ки дар монастири ҳамсоя капучин буд ва соли 1714 дар он ҷо вафот кардааст. Дар байни осори ҳифзшуда мо қайд мекунем:Микоэли Архангел Шикор Люсифер (1635), равган дар рун, аз ҷониби Гвидо Рени, ки ҳоло дар Осорхонаи Капучин нигоҳ дошта мешавад, ки ба калисо замима шудааст;Ҳанониё муқаддас Павлусро таъмид медиҳад ва биноашро барқарор мекунад (1631), равған дар рун, аз ҷониби Пиетро да Кортона;Мавлуди Исо аз ҷониби Ҷованни Ланфранко;Сент-Франсис аз Ассизӣ стигмаро қабул мекунад, аз ҷониби Доменичино;Тағйирот аз ҷониби Марио Баласи.Анборро соли 1796 рассоми неоклассикӣ Либорио Коккетти бо мавзӯи фарзияи Марями бокира фреска карда буд.
