Калисои Сан-Джованни-Баттиста яке аз зебо ва бештар сохранившихся намунаҳои апулийского романского сабки дар Матере. Нархи ибтидоии сохтори баргашта, ба солҳо, ки бевосита предшествовавшим дусад, ва буд, ба анҷом расид, ки дар соли 1233 дар ин давра калисо буд, чунон ки Санта-Мария - ла-нав буд ва ҷои қабул барои покаянных августинцев Аккона. Вақте ки монахини кӯчонида, тақрибан дар охири пятнадцатого асри калисо буд заброшена ва боқӣ монд маблағи истифоданашудаи то 1695 сол, вақте ки монсеньор Дел Риос санкционировал нав кардани ҷаласа, гузорем, вай ном, таҳти ки мо онро медонем, ки имрӯз. Дастрасӣ ба он амалӣ карда мешавад ба воситаи чизе, ки дар ибтидо буд, боковым фасадом, сардори шуда буд, дохил дар соли 1610 дар бинои соседнего биноҳо, ки бояд шуд, ки иҷрои вазифаи nosocomio. Выделяются изящно бо портали, розетка, украшенная изысканными украшениями, ва статуя Рӯҳи Яҳеи Таъмиддиҳанда бошанд ҳам, аз иҷрои полихромного санг. Рост аз портали намои дахлдор апсиде, дорои сохтори хеле близкую ба муќаррароти. Бештар махсусияти унсури ин калисо мебошад, ки одатан средневековая сиесати меъморӣ, шумо метавонед полюбоваться баромадан ба шарофати ташаббуси аббата Марчелло Морелли, ки байни 1920 ва 1930 тасмим ба ислоҳ фарогирии восемнадцатого асри. Калисои дорои лотинӣ салиби ефта, аз 3 нефов, људоафтода четырехугольными колоннами; ба онҳо покоятся ошенаи сутунҳо ва капители, ки доранд, хеле мураккаб ва хеле гуногун зебу. Аз самтхои асосии инкишоф калон арки, образующие круизные своды.
