Кафедраи Павия, ки ба Санта Мария Ассунта бахшида шудааст, як калисои романескӣ дар асри 12 аст, ки дар маркази таърихии шаҳр ҷойгир аст. Сохтмони он соли 1488 дар асоси лоиҳаи меъмор Ҷиан Галеаззо Висконти оғоз шуда, танҳо дар асри 16 анҷом ёфт.Меъмории калисои Павия таваҷҷуҳи зиёд дорад ва дорои таъсири гуногуни услубӣ, аз қабили романескӣ, готикӣ ва ренессанс мебошад. Фасад, аз ҷумла, намунаи услуби готикӣ бо ҳузури се портали калони даромадгоҳ, тирезаи садбарг ва муҷассамаҳои сершумор мебошад.Дар дохили калисо асарҳои гуногуни санъати дорои арзиши бузурги таърихӣ ва бадеӣ мавҷуданд. Дар байни инҳо машҳуртаринаш калисои Сант'Агостино мебошад, ки бо фрескаҳои Бернардино Луини, яке аз бузургтарин рассомони ломбардҳои давраи Эҳё ороиш ёфтааст. Дар калисо инчунин муҷассамаи дафни Ҷиан Ҷакомо Тривулсио, яке аз муҳимтарин фармондеҳони низомии замони ӯ ҷойгир аст.Дигар асарҳои санъатие, ки дар калисои Павия мавҷуданд, иборатанд аз Таъмидхона, ки ба асри 4 ва яке аз қадимтарин дар Аврупои Ғарбӣ тааллуқ дорад, салиби чӯбини Бенедетто Бриоско, муҷассамаи дорои арзиши баланди бадеӣ ва қабри Сан Ланфранко, аввалин архиепископи Павия.Дар байни латифаҳои ҷолибе, ки ба калисои Павия марбут аст, латифае ҳаст, ки ба сохтмони гунбаз марбут аст, ки бояд аз латифаи Санкт Петрус дар Рум калонтар бошад. Аммо тарҳи аслӣ ҳеҷ гоҳ ба анҷом нарасид ва гунбаз нотамом монд.Диққати дигар ба манораи зангӯла дахл дорад, ки баландиаш тақрибан 76 метр аст, ки дар давраҳои гуногун сохта шуда, се услуби меъмории гуногун дорад: дар пояи Романеск, дар марказ – Готика ва дар қисми болоӣ Ренессанс.Дар маҷмӯъ, калисои Павия яке аз муҳимтарин ва намояндагӣ аз ёдгориҳои шаҳр аст, ки тавассути санъат ва меъморӣ аз таъриху фарҳанги он шаҳодат медиҳад.
