Металургічны завод Fiskars быў заснаваны ў 1649 Пітэрам Торвосте, калі каралева Швецыі Крысціна падала галандскаму бізнэсмэну прывілей на вытворчасць чыгунных і кованых вырабаў, за выключэннем гармат. У тым жа годзе ён атрымаў дазвол на ўстаноўку даменнай печы і молата ў Фіскарсе. Некалькімі гадамі раней Торвосте ўжо набыў металургічны завод у суседнім Антскоге.
У XVII стагоддзі прыход Похья (па-шведску Pojo) стаў цэнтрам вытворчасці жалеза ў Фінляндыі: у 1640 годзе быў заснаваны металургічны завод у Антскоге, у наступным годзе быў заснаваны металургічны завод у Билльнасе, а ў 1649 годзе да групы далучыўся Фискарс. Непадалёк знаходзіўся металургічны завод Мустыа (Сварта), заснаваны ў 1616 годзе, і металургічны завод Фагервік, заснаваны ў 1646 годзе. Нягледзячы на тое, што жалезная руда, выкарыстоўваная, напрыклад, у Фіскарсе, у асноўным транспартавалася з рудніка ў Уто на Стакгольмскім архіпелагу, будаўніцтва металургічнага завода ў Фінляндыі ўсё яшчэ было фінансава жыццяздольным. Прыход Похья валодаў прыроднай воднай энергіяй, якую можна было выкарыстоўваць, і вялікай колькасцю лесу для атрымання драўнянага вугалю, што азначала, што карона магла пашкадаваць лесу Бергслагена ў Швецыі. Акрамя таго, Похьянкуру (Скуру) падаў прыдатны порт.
