Турси

Ҳудуди он як минтақаи теппаҳои дохилиро дар бар мегирад, ки бо мавҷудияти дарахтони зайтун, ки бо минтақаҳои ҷӯйборҳо ва ҷангалҳо иваз мешаванд ва як минтақаи ҳамвор ва ҳосилхез ба сӯи баҳр, ки дар он парвариши афлесун хеле инкишоф ёфтааст, иборат аст.Номи шаҳр аз Turcico гирифта шудааст, ки аз номи асосгузори эҳтимолии он, ки ба Турсикон ва сипас ба Турси табдил ёфтааст, ё аз туррис бо ишораи равшан ба бурҷи қалъа.Пайдоиши Турсӣ бешубҳа хеле қадимист. Ақидаи маъмултарин ин аст, ки Турси дар атрофи қалъае пайдо шудааст, ки аз ҷониби готҳо дар асри чорум ё панҷум аз ҷониби гурезагон аз Англонаи ҳамсоя сохта шуда, худи готҳо хароб карда буданд. Як деҳаи кишоварзӣ аллакай дар замони Рум вуҷуд дошт, ки инро кашфи пайвастаи қабрҳо ва тангаҳо нишон медиҳад. Бо омадани арабхо, ки онро ба такьягохи тахти назорати сохили Иония табдил доданд, аввалин ядрои ахолинишин, ки дар атрофи калъа сохта шуда буд, номи Рабатанаро гирифт.То соли 1000, Турси аллакай як шаҳри сераҳолӣ ва муҳимро ҳам барои мавқеъи стратегӣ ва ҳам аз ҷиҳати ҳосилхезии қаламрави худ ба вуҷуд овард, ба дараҷае, ки византияҳо онро ҳамчун макони яке аз се мавзӯъ интихоб карданд. Итолиёи ҷанубӣ тақсим шудааст: Темаи Лонгобардия бо пойтахти Бари, Темаи Калабрия бо пойтахти Реджо Калабрия ва Темаи Лукания бо пойтахти Турсикон (Турси). Таъсиси кафедраи епископии он низ аз асри 10 оғоз меёбад.Баъдан дар зери ҳукмронии Норманҳо, Свабияҳо ва Ангевинҳо, Турси афзоиши демографии худро идома дод.Дар миёнаи асри 16, Турси ба авҷи афзоиши худ расид: воқеан, он 10,800 сокин ва 40 доктори ҳуқуқ дошт ва шаҳри сераҳолӣ дар Базиликата бо фаъолияти шукуфони тиҷоратӣ ва кишоварзӣ буд. Дар соли 1594 фифеи Турси ба Карло Дория омад, ки ба шарафи шахре, ки худаш феодал буд, мехост, ки манзилаш дар Генуя, ки холо чои идораи муниципалитет мебошад, «Паласцо Турси» номида шавад.Турси инчунин дар соли 1642 пойтахти Базиликата буд ва дар асри баъдӣ яке аз чаҳор бахше буд, ки минтақа ба он тақсим карда шуд. Дар охири асри 17, таназзули оҳиста, вале қатънашавандаи демографӣ оғоз ёфт, ки асосан аз сабаби вабо, ки дар тамоми Шоҳигарии Неапол паҳн шуда буд ва танҳо дар Турси тақрибан 3,000 нафарро ба ҳалокат расонд. Муниципалитети Турси, бино ба омори Мурат, инчунин аз сабаби наздик будани дашти Метапонтино яке аз бештар аз бемории вараҷа буд.Дар охири асри 18 ва дар тӯли садаи минбаъда парвариши пахта барои иқтисодиёти ин марказ аҳамияти калон пайдо кард, ки он ҳамчунин фаъолияти хоксоронаи тиҷоратӣ ба вуҷуд овард.Аз соли 1870 сар карда, он падидаи азими муҳоҷиратро аз сар мегузаронад. Аз ин сана ва то соли 1911 1905 нафар турситониён ватани худро тарк карда, ба суи Америка равон шуданд. Хуруҷи дигари муҳоҷират пас аз Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ рух дод.Турси зодгоҳи шоир Албино Пиерро буд, ки соли 1916 дар Турсӣ таваллуд шуда, соли 1995 дар Рум даргузашт ва борҳо ба ҷоизаи НОБЕЛ дар соҳаи адабиёт пешбарӣ шуда буд. Шеърҳои ӯ дар лаҳҷаи турситонӣ рӯҳи ибтидоии Луканро тасвир мекунанд ва ҷаҳони тарҷумаи ҳоли кӯдакиро ҳамчун мавзӯи асосии худ доранд.