Дар Шоҳигарии Арабистони саудӣ ҳастанд, ба ҷои, ки чунин ба назар мерасад ҳеҷ як дигар дар ҷаҳон. Дар ҳоле, ки дар Арабистони саудӣ нест, ки маълум вулканов, ҳатто бисер вулканов, аз ҷумла амалкунанда. Биное вулқони воқеъ фаъолият вобаста мешавад горячих нуқтаҳои дар аравийской плитаи кунед, ки ба эҳье шуд, ба шарқӣ тарафи разлома Сурх буданд. Базальтовые лавовые майдонҳои дар қисми ғарбии кишвар называются Харрат. Онҳо мавқеъи тақрибан 180 000 метри километр ва простираются аз Туркия то Яман дар ҷануби.Яке аз бузургтарин вулканических майдонҳои маълум Харрат Хайбар, названное бахшида ба шаҳр, лежащего дар он тарафи ғарбӣ. Он қадим ва муҳоҷирони охир бо лавовые ҷараенҳои распространились байни провинциями Медина ва Хаиль, дар шимолу ғарб аз шаҳри Медина ва фаро зиеда аз 14 000 метри километр. Он дорои 100-километровую хати вулканических жерл, ориентированную аз шимол ба ҷануб, аз ҷумла конусы скории, лавовые купола, Маары, базальтовые лавовые ҷараенҳои ва ягона стратовулкан (сохта, бисер қабатҳои (қабатҳои) застывшей гудозаи) дар Харрате Ғарбӣ Аравии, Джебель-Кидр.Харрат Хайбар ҳанӯз фаъол будан, дар бораи аз нишондиҳандаи ҳадди ақал ҳашт извержений, ки ба ҷои дар Исламскую даврони (камтар аз 1500 сол). Ба онҳо дохил мешаванд барҷаста 55-километровый сели гудозаи Хабир ва ҷараенҳои аз Джабаль-Кидра, ки ба намояндагӣ аз ҷараени гудозаи, ки то кунун доранд текучий ҷанбаи. Аммо танҳо ба як оташфишонии зафиксировано дар хотираи таърихии аввали бо исламских маротиба дар 7 асри милод
