Қалъаи Мариенберг хусусияти бартарии шаҳр аст; аз хама болотар аст.ӯ қалъаи аслӣ дар Мариенберг, теппае, ки бори аввал дар охири асри биринҷӣ ҷойгир шудааст, эҳтимол як қалъаи хурде буд, ки дар ибтидои асри 8 аз ҷониби герцогҳои Франкония-Тюрингия сохта шуда буд. Мариенкапелли даврашакл яке аз қадимтарин биноҳои калисо дар Олмони Ҷанубӣ аст ва аз тақрибан 1000-ум тааллуқ дорад. Аз соли 1200 як қалъаи ғайриоддӣ калон сохта шуд, ки он дар охири асрҳои миёна ва Эҳё тамдид карда шуд. Дар тӯли ним ҳазорсола, аз соли 1250 то 1720, Мариенберг курсии ҳукмронии шоҳзодаҳои Вюрцбург буд, ки инчунин унвони герцоги Франкони Шарқиро дошт.Пас аз ҳамла ба қалъа аз ҷониби шведҳо дар соли 1631, шоҳзода-епископ Иоганн Филипп фон Шёнборн як доираи босмаҳои азимро сохт, ки хусусияти асосии қалъаи Мариенберг мебошанд. Дар соли 1945 қалъа қариб пурра сӯхта шуд ва барқарорсозии он танҳо дар соли 1990 анҷом ёфт.Калисои Сент Марям (Мариенкирх), ки ба соли 706-и милодӣ тааллуқ дорад, қалъаи баландиаш чил метр ва хонаи чоҳ бо чуқурии беш аз 100 метр ёдгориҳои таъсирбахши таърихи беш аз 1000-сола мебошанд.Боғи шоҳзодаҳо дар масоҳати 1300 метри мураббаъ аз ҳавлии қалъа дастрас аст: он дар асоси нақшаҳое, ки аз ибтидои асри 18 таҷдид шудааст, барқарор карда шудааст.