Қалъаи Саладин

Ҳилҳои Мукаттам, ки дар минтақаи бо номи Қоҳираи исломӣ маъруф аст, қалъаи Саладин, яке аз муҳимтарин қалъаҳои асримиёнагӣ дар ҷаҳон аст. Ин сохтмони таъсирбахши низомии деворҳои баланд, манораҳои азим ва дарвозаҳои сершумор яке аз беҳтарин чизҳои дидан ва дидан дар шаҳр аст.Дар тӯли тақрибан 700 сол ҳукмронии Миср, қалъа (Ал-Қалъа) имрӯз яке аз маконҳои машҳури сайёҳии Қоҳира аст, Қалъаи Саладин яке аз ҷойҳои намоёни Қоҳира мебошад. Воќеан аз њамин ќалъаи азим ва барљаста аст, ки Саладин, асосгузори сулолаи Айюбиён, бар тамоми Миср њукмронї мекард. Он аз ҷониби Саладин дар байни солҳои 1176 ва 1183 сохта шуда, баъдан ба регсанги сокинони гуногуни он тағйироти зиёде ворид карда шуд. Ҷияни Саладин барои муҳофизати манзилаш манораҳо илова карда буд. Мамлюкњо баъди шикаст додани сулолаи Айюбиён дар ќалъа маскан гирифта, дар он љо масљиди Муњаммад ан-Носир ва ќасри Ќасри Аблакро сохтанд. Ҳангоми расидани онҳо дар асри 16, Усмонӣ бурҷи Ал-Муқаттамро қомат афрохт. Аммо муҳимтарин тағйиротро Муҳаммад Алӣ Пошо дар асри 19 ҳангоми барқарор кардани деворҳои гирду атроф ва якчанд хонаҳои дохилӣ анҷом дод. Дар байни солҳои 1830-1848 ӯ аз меъмории анъанавии усмонӣ илҳом гирифта, яке аз ёдгориҳои рамзии Қоҳира - масҷиди Муҳаммад Алиро бунёд кард. Имрӯз, якчанд биноҳо ба осорхонаҳо ба монанди Осорхонаи низомии Миср ва Осорхонаи миллии полис табдил дода шудаанд.Салоҳиддин Ал-Айюбӣ, ки дар Ғарб бо номи Салоҳиддин маъруф аст, дар байни солҳои 1171-1193 нахустин ҳокими сулолаи Айюбиён ва султони Миср буд. Ӯ ҳангоми ба қудрат расиданаш қудрати Фотимиро барҳам дод ва сунниро ба унвони дини расмӣ барқарор кард.Саладин ин қалъаро ҳамчун макони мероси умумиҷаҳонӣ эълон карда, ҳамчун қароргоҳи шоҳона ва ҳифзи шаҳр аз ҳамлаҳои салибдорон сохтааст. Он чунон самаранок буд, ки то асри 19 он ҳамчун курсии ҳукумати Миср истифода мешуд.Аввалин чизе, ки сохта шуда буд, як девори бузурге буд, ки ҳам Қоҳира ва ҳам Фустатро иҳота кард, як шаҳри ҳамсоя, ки 500 сол пойтахти Миср буд ва имрӯз бахше аз Қоҳираи таърихист.Салоҳиддин барои сохтани ин девор ва манораҳои он замона аз усулҳои муосири сохтмонӣ истифода кардааст. Гайр аз ин, у чохи чукурии 85-метра, ки чохи Юсуф ном дорад, ки аз санг кофта шуда буд ва системаи акведукхоеро, ки дар тамоми шахр об мебурд, сохтааст.