Бо вуҷуди гуногуни соҳибони қасри мемонад, ки дар хотираи рум бо маъруф Маркизом Дел Грилло, дар ҳоле ки ҳамаи хабарҳо буданд, супурда бидуни зикри дақиқи номи ягон дақиқ санаи таваллуд, на он, ки таҳти кадом падарам произошла марги. Мо медонем, ки танҳо он баҳраманд дар ҳоле бо издевательствами бар тихой ҳаети Рум, аксаран издеваясь бар зараре могущественных мардум, е превосходных, уступчивых, е имтиез е нисбат ба ибриен, тибқи номдори ва вопиющей неприязни Маркиза Дел Грилло ба "Li giudèi". Вале ое сабо ин аломати, ки бо баландии худ сарват ва могущества чи шӯхиҳои аз тозашуда монд ироническим санъати, бунтующим ҳангоми ҳар як қоидаи? Магар ин нест? Аз Бертини, ки дар он "таърихи римских оила" ва следам дар архиве Капитолия, ки мо медонем, буданд, ки ду хона Дел Грилло, ки ба зиндагӣ дар байни семнадцатым ва девятнадцатым веками; мо медонем, ки вуҷуд дорад Қасри оила гробница дар калисои Сан-Джованни-Деи-Фиорентини е едгориҳое, оставленные летописцами он вақт. Барои ин, мо метавонем ба шумо эътимоднокии ариза Giovagnoli: "Гарчанде ки ман наметавонам ба ед, чӣ қадар техникии ҷустуҷӯ сохтем, ном, ҳеҷ дақиқ санаи таваллуди ман мехоҳам ба тафтиш аз ариза обрезала он потомкам, ки ӯ-таърихӣ аломати дар ҳақиқат сабо ва чӣ бисер аҷиб дарояд, аз маъмул рўи ривоят, муттаҳид бо номи мухлиси қисми воқеан аз он таъин, ки ин шахс, ки ман буд, омода ба номи охирин ва бузургтарин экстравагантный феодалов рум".
