Ҷазираи Пальмария, воқеъ дар Лигурийском баҳр, дар ғарбии оконечности халиҷи специя; бо он масоҳаташ 1,89 метри километр, дар асл як васила бузург ҷазираи архипелага Спассино ва ҳамаи панҷ лигурийских ҷазираҳои. Воқеъ дар муқобил деҳаи Порто-Венере, ки аз он вай отделена як морским хребтом хоначаи устьями, як қисми архипелага, инчунин иборат аз ҷазираҳои Тино ва Тинетто. Он дар ҳудуди як қисми муниципалитета Порто Венере. Аз соли 1997 ҷазира Пальмария, дар якҷоягӣ бо дигар островами Тино ва Тинетто, Порто-Венере ва Чинкве-Терре, буд, ки шомили Рӯйхати мероси Ҷаҳонӣ ЮНЕСКО UNESCO.Дар Тино, ки дар он қарор доранд ҷолиб бақияи марбут ба XI бохтару, ва калисо бахшида ба бехирадӣ Сан-Венерио аст ҳарбӣ супорид, ва дастрасӣ ба он иҷозат танҳо ба муносибати ид бахшида ба рӯҳи (13 сентябр). Дар ин ҷо доранд харобаҳои древнего аббатства, бахшида ба святому, сохташуда дар асри XI. мисли табдили часовни, построенной асри VII дар ҷои он ҷо буд, дарефт бадан Венерио, родившегося дар Пальмарии ва фавтида дар Эрмитаже дар Тино.
Ҷазираи Тинетто, бараҳна растительностью, нигоҳ медорад қадим шаҳодатнома дар ҳузури динӣ ҷамоатҳо дар ин ноҳия, ки аз харобаҳои қадим мавҷуд будани ду алоҳидаи организмов: дар қисми ғарбии ҷазираи хурд буд оратория асри. Дар он ҷо бо апсидой, дар Леванте, ки аз он рост истода буд, зиеда аз сложное бинои. Охирин, бо калисо, ки бо ду нефами ва кельями барои монахов, дорои гуногуни марҳилаи сохтмон, ки дар шаҳри душанбе сурат мегирад, ки то асри XI. вақте ки ӯ буд, уничтожен сарацинами. Низ ҳисоб ҷолиб гузориш оид ба ҳузури дар ҷазираи эндемичной хазандагон, pordacis muralis tinettoi, хеле редкого намуди ящерицы.
Аз се ҷазираҳои архипелага Пальмария як васила посещаемым ва машҳур, махсусан дар байни спассини, ки марбут ба морского сайеҳии: ҳар сол он боѓ мебинанд, ки ҳазорҳо купальщиков, ки барои қатъ намудани обуна аст онро аз барои шаффофияти об, ки омывают қитъаҳои хати.
