ابی مایکل برن

واقع در یک روستای خوش منظره و زیبا در تپه های فلاچگو (مانند?اتفاقا من اهل کجا هستم) هنوز یک مدرسه خصوصی را حفظ می کند; هنرمند معروف باروک مایکل روتمایر فارغ التحصیل بود. این کتابخانه 40000 جلد دارد. صومعه?بازدید کنندگان قدیمی ترین قطعات صومعه از قرن 9 هستند, بسیاری از امروز?سازه ها اواخر قرون وسطی هستند و فضای داخلی عمدتا باروک هستند. یک سلول صومعه ای در دورفبورن از اوایل سال 736 یا در حوالی وجود داشت که در ثبت صومعه اچن در سال 817 ذکر شد. پس از جنگ مجارستان, بازسازی در شروع 977 با موقوفات از امپراتور اتو دوم. بار بیشتر از بحران بر صومعه با اتش 1346, مدیریت نادرست از درامد پیشبندال و اثرات اصلاحات.

از قرن 17 با این حال مایکل بورن شروع یک دوره طولانی از رفاه, که منجر به کار ساختمان بلند پروازانه, برای مثال محراب بالا باروک 1691 در کلیسای ابی, توسط مینراد گوگنبیچلر و یوهان مایکل روتمایر. در این زمان بیش از بیست و پنج راهب مایکلبورن دکترای خود را در دانشگاه بندیکتین سالزبورگ گرفتند. این جامعه همچنین بسیاری از وظایف دامداری را در کلیساهای اطراف بر عهده گرفت. در دوره ناسیونال سوسیالیست راهبان اخراج شدند اما پس از جنگ جهانی دوم بازگشتند. کلیسای ابی که دوباره رومی شد در سال 1950 مجددا اختصاص یافت.

ابی امروز یک جامعه پر رونق بندیکتین است که به عنوان یک مرکز تربیتی و فرهنگی شناخته می شود. ابی اجرا می شود یک مدرسه و صاحب کسب و کار های مختلف مانند یک مزرعه, یک کارخانه گرمایش منطقه, یک کارخانه بیوگاز و مشارکت در یک کارخانه های لبنی (اگوستینر بریمو کلوستر ارملن).