استیلو کاتولیک

در دامنه های Monte Consolino قرار دارد. نمای کلیسا که کم و بیش مربع شکل با اضلاع حدود هفت متر دارد، با نوارهایی از آجر سفالی قرمز پوشیده شده است که در درزها با ملات ساروج اندود شده است. در سمت چپ در ورودی، و درست در انتهای دیوار جلویی، می‌توانید یک فرورفتگی را ببینید، در سمت چپ همانطور که پیدا شد، قبلاً در سال 1914، که احتمالاً یک مقبره بوده است، همچنین با توجه به اینکه نایب دائمی که قبر را بالا نگه داشته است. کاتولیکا، او در کلیسای مذکور حکم jus sepulturae را خواست، اما به یاد می‌آوریم، همچنین در کل قلمرو تحت مالکیت سلطنتی و بنابراین بخشی از دانشگاه‌ها را تشکیل می‌دهد.بر این کلیسا پنج گنبد استوانه‌ای پوشیده شده با کاشی‌هایی که به صورت لوزی چیده شده‌اند و در مرکز با آجرهای مشابه شکسته شده‌اند، به شکل «دندانه اره‌ای» قرار گرفته‌اند که اجازه می‌دهد سردی توده مکعبی زیرین شکسته شود. سقف و گنبدها با کاشی های زرد متمایل به قرمز پوشانده شده است در حالی که لازم به ذکر است که گنبدها زمانی با ورقه های سربی پوشیده شده اند. پله‌های مرمری در ورودی نیز ناپدید شده‌اند که از بقایای ستون‌های کلاسیک یا ستون‌های هم سن کلیسا به دست آمده است.در هر یک از دو گنبد جلویی که کمی پایین‌تر از گنبدهای عقب قرار گرفته‌اند، دو پنجره کوچک تک لنج وجود دارد. در عقب فقط یکی باز می شود. گنبد مرکزی با قطر بلندتر و بالاتر از گنبدهای محیطی، دارای چهار پنجره کوچک با دو دهانه (پنجره‌های گلدار) است که با ستون‌های ناهموار تقسیم می‌شوند. در سمت راست کلیسا، برای کسانی که وارد می‌شوند، آسپس‌هایی که روی پایه‌ای سنگی قرار گرفته‌اند. در سمت چپ، یک دیوار کاملاً مشخص، تقریباً برای محافظت از معبد. درب ورودی با یک آرشیترو چوبی پوشانده شده است که بر روی میله های آن قرار گرفته است. بالای آرشیترو طاق گردی که با فرورفتگی های آجری سفالی قاب شده است. کتیبه ای که با حروف یونانی حکاکی شده است مستقیماً بر روی آجر سمت چپ نمایان می شود (شاید نام یکی از سازندگان یا نشانه ای از یک دالیل). در داخل، از کف مربع سفالی قرمز، چهار ستون، دو ستون در سیپولینو، یکی در لونی و دیگری در گرانیت، که طاق های سقف را نگه می دارند، بالا می روند. فضای داخلی را به 9 مربع مساوی تقسیم کنید، به استثنای فرورفتگی سه قسمت.بر روی میل ستون اول در سمت راست، یک صلیب حک شده است که اطراف آن را کتیبه ای به زبان یونانی احاطه کرده است که ترجمه آن چنین است: «خدا، خداوند بر ما ظاهر شد»، آیه ای برگرفته از مزمور که عید ظهور یا ظهور را جشن می گیرد. سه ستون باقیمانده هر کدام شکل متفاوتی دارند: ستون اول در سمت چپ (روی میل آن آثاری از کتیبه‌هایی با حروف عربی حکاکی شده است) روی سرستون کورنتی واژگون شده قرار دارد، در حالی که ستون اول روی سرستون دوریک قرار دارد. گمان می‌رود که این چهار ستون از آثار باستانی مختلفی که زمانی در قلمرو کائولونیت وجود داشته و طبق یک افسانه‌ی کنجکاو، توسط «چهار زن جوان محلی که در طی صعود شیب‌دار به کوه آرام می‌چرخند و آواز می‌خوانند، به خانه امروزی آورده شده‌اند. ، تقریباً بدون اینکه متوجه بار بسیار جدی آنها باشند." از میان سه قسمت (پروتسیس، بیما و دیاکونیکون) که در شرق کلیسا قرار دارند، محراب کوچک در قسمت مرکزی قرار داشت. روبه‌روی در ورودی، روی دیوار شمالی، دهانه‌ای بزرگ وجود دارد، شاید این هم مقبره‌ی باستانی باشد یا احتمالاً دسترسی باستانی راهبانی است که در غارهای گوشه‌نشین زندگی می‌کرده‌اند که در تمام یال کوه، پشت کلیسا وجود دارد. . نقاشی‌های دیواری که کاتولیکا حفظ کرده است، ارزش استثنایی دارد. البته این پائولو اورسی، باستان شناس ترنتینو بود که در پی بررسی های میدانی متخصص خود اظهار داشت: «کلیسا در ابتدا با یک گچ بری کلی با تزئینات جزئی، محدود به اپیس ها، از تصاویر بزرگ قدیسان پوشیده شده بود. اما تزئینات پیچیده و ارگانیک وسیعی نداشت، در عوض در ابتدا به چند پانل محدود می‌شد که در زمان‌های بعد به آن‌ها اضافه شد.با گذشت بیش از نیم قرن از این نتیجه گیری ها، تایید صحت گفته های باستان شناس معروف، مرمت عالی که در سال 1981 به پایان رسید، در زمینه اکتشاف به ثمر نشسته است و به غیر از پنج لایه نقاشی دیواری بر روی دیوارهای این باستان شناسی نصب شده است. معبدی که مشخصه دوره‌های مختلف است اما همگی ارزش هنری بالایی را نشان می‌دهند.دیوار غربی تصویری از باکره را نشان می دهد که بر تخت نشسته و در خرقه آبی بزرگی که با نیلوفرهای تزئین شده است پیچیده شده است. در سمت چپ آن، شکل فرشته بشارت برازنده است، نقاشی دیواری که بخشی از صورت و بال ها بازسازی شده است. نمادی که یک "Dormitio Virginis" متعلق به قرن چهاردهم یا پانزدهم را به تصویر می‌کشد، به‌طور کامل به نمایش درآمده است که در مرکز همان دیوار قرار دارد. اما بهترین نقاشی های دیواری بر روی اپیس ها حفظ شده است. روی ستون دیوار اپسیس مرکزی یک قدیس به تصویر کشیده شده است، شاید سنت نیکلاس. در سمت چپ همان اپسی، تصویری از سنت ریحان با ریش بلند، ملبس به لباس پاپی وجود دارد. و اینجا، در سمت راست، ثروتمندترین چهره در کل معبد است: سنت جان کریزوستوم. با نگاهی حیرت زده دور گردنش را شال چهارتایی با صلیب های بزرگ مشکی احاطه کرده و کت بلند سفیدی پوشانده است. تمثال وسوسه‌انگیز سنت جان پیشرو زینت بخش آسپید Mezzogiorno است. او که در یک مانتوی بزرگ پیچیده شده است، در دست چپ خود کتابی دارد که با قلاب تزئین شده و بسته شده است، در حالی که با دست راست خود برکت می دهد. در اپید شمالی تصویر قدیس با چهره ای سفید، با پیشانی احاطه شده توسط یک دیادم سلطنتی، پیچیده شده در تونیک قرمز پوشیده شده با مانتو سفید به تصویر کشیده شده است.بر روی قسمت دیگری از گچ نیز کتیبه ای دیوارنگاری شده با شخصیت های گوتیک مربوط به قرن چهاردهم وجود دارد و سرانجام در مطابقت با اپسیس مرکزی، نقش مسیح از طاق بشکه ای در میان تزیینات گرد با نقش حواریون ظاهر می شود. و دوباره بین چهار سرافیم با بال‌های گشوده که هنگام صعود به آسمان برکت می‌دهد.