آلگرو توسط خانواده دوریا از جنوا حدود 9 قرن پیش، در سال 1102، در شبه جزیره ای به وسعت چندین هکتار ساخته شد.انتخاب مکان تصادفی نبود: به لطف دیوارهای بلندی که امروزه هنوز قابل مشاهده است و بستر موذیانه ای که حتی به قایق های متوسط اجازه نمی داد تا در محدوده توپ قرار بگیرند و در چندین نوبت چه در خشکی و چه در زمین به طرز تحسین برانگیزی تقویت شده بود، از دریا غیرقابل نفوذ بود. که به دریا، همچنین به دنبال گسترشی که گسترش فضاهای محافظت شده توسط دیوارها را ضروری کرد.به منظور حفظ امنیت بیشتر شهر-قلعه، کانال عظیمی حفر شد که شبه جزیره را به جزیره تبدیل کرد و دریای بندر را به دریای بندر مقابل برج اسپرو ریال متصل کرد. کانال از طریق جاده ای (جریان از طریق ویتوریو امانوئل) عبور می کرد که به پورتا آ ترا می رسید، جایی که تنها ورودی سمت خشکی باز می شد و فقط از طریق یک پل متحرک قابل دسترسی بود.آلگهرو شهری با جذابیت باورنکردنی بوده و هست، مکانی ایده آل برای کسانی که خطوط معمولی معماری گذشته را دوست دارند، اینجا به شدت تحت تاثیر سلطه کاتالان-آراگونی قرار گرفته است.تحت تاج آراگون، آلگهرو حداکثر توسعه خود را به عنوان یک شهر قلعه تجربه کرد: پیوندهای عمیق گذشته هنوز در گویش محلی، باقیمانده ای از زبانی که برای قرن ها تنها زبان رسمی بود، مشهود است: کاتالانی.
