Piazza Santo Spirito قلب تپنده زندگی شبانه فلورانس است. با کلیسای جذاب خود با نمای متافیزیکی با ابهت که قدمت آن به سال 1792 باز می گردد، مقصدی غیرقابل رد برای دوستداران هنر و زندگی شبانه پر جنب و جوش فلورانس است. با این حال، کمتر کسی می داند که یک گنج واقعی در سمت چپ کلیسا پنهان شده است.بنیاد سالواتوره رومانو، یکی از لذتبخشترین و پنهانترین موزههای کل شهر، در کلیسای خاطرهانگیز قرن چهاردهمی کلیسای سانتو اسپیریتو قرار دارد. در سال 1946، این باستانی خارقالعاده بخشی از آثار هنری خود را به شهر فلورانس اهدا کرد تا در همین فضا، پشت نقاشی دیواری شام آخر که در حدود سال 1360 توسط ناردو دی سیونه معروف به l'Orcagna ساخته شده بود، به نمایش گذاشته شود. برادر اندرواین بنیاد مجموعه ای از مجسمه ها، مبلمان و نقاشی های قرون وسطایی و رنسانس را در خود جای داده است. چیدمان آثار، که توسط خود دلال عتیقه طراحی شده است، با دید هندسی و پرسپکتیو مشخص می شود. در داخل اتاق بزرگ با سقف خرپایی، فضایی از تعادل تنفس می شود که در آن نمای کلی بر ارزش فردی آثار برتری دارد. ترتیب زمانی یا سلسله مراتبی وجود ندارد. مجسمه ها و قطعات سنگی روی پایه های چوبی ساده و بدون حاشیه نصب شده اند. این مکانی جاودانه است که در آن دو کریاتید مجسمه ساز توسکانی قرن چهاردهم، تینو دی کاماینو، با سر گربه ناقوس قرن چهارم همزیستی دارند.سالواتوره رومانو، متولد 1875 در متا دی سورنتو، پسر یک کاپیتان نیروی دریایی بود. اشتیاق به دوران باستان در جنوا او را در حالی که در حال تحصیل برای پیروی از سنت خانواده و دریانورد شدن بود، گرفت. در سال 1946، او تصمیم گرفت بخشی از آثار هنری خارقالعاده خود را به شهر فلورانس اهدا کند تا در مکانی که عمیقاً دوست داشت به نمایش گذاشته شود. امروزه، بازدیدکنندگانی که وارد موزه میشوند، تنها میتوانند از تصمیم رومانو برای سپردن این شگفتیها به سانتو اسپیریتو قدردانی کنند و آخرین پناهگاهی را برای آثار هنری مورد علاقهاش ایجاد کنند.
