تئاتر کارلو فلیس در 7 آوریل 1828 با حضور خانواده سلطنتی پادشاهی ساردینیا یعنی کارلو فلیس و ملکه ماریا کریستینا افتتاح شد.در آن مناسبت اپرای «بیانکا و فرناندو» اثر وینچنزو بلینی اجرا شد. پروژه جاه طلبانه تئاتر در نظر داشت تا به شهر مکانی هنری زیبا برای ملودرام بدهد (که در آن زمان بسیار مد بود) که بتواند با دیگر آثار مهم دیگر رقابت کند. شهرهای ایتالیاافسانهای میگوید که در تورین، پاگانینی، موسیقیدان بزرگ جنوا، از دادن انک به شاه کارلو فلیس امتناع کرده بود و به همین دلیل، سالها بعد، تئاتر به پادشاه تقدیم شد، به این امید که خشم او نسبت به شهر را برطرف کند.حقیقت یا افسانه؟ ما نمی دانیم.اولین نسخه تئاتر توسط کارلو بارابینو طراحی شد.با این حال، در طول جنگ جهانی دوم، کارلو فلیس اصلی تا حدی تخریب شد، به طوری که نمایشهای تئاتر مجبور شدند به سالن سینما تئاتر مارگریتا منتقل شوند.تئاتر جدید که در محوطه تئاتر باستانی ساخته شده است و تنها در سال 1991 متولد شده است، با یک میدان سرپوشیده به وسعت 400 متر مربع مشخص می شود: ایده ای که در پروژه های قبلی وجود دارد که بازیابی شده است.در سال 1963 این کار به معمار بزرگ کارلو اسکارپا سپرده شد که در سال 1978 حتی قبل از شروع اجرای پروژه درگذشت.
