تارانتو / صومعه S. دومنیکو

صومعه S. دومنیکو, در محل فعلی آن, قدمت آن به اواسط قرن چهاردهم. بنابراین ، پنجاه سال پس از کلیسای همنام ساخته شد. در همان محل شروع حداقل از بیست سال گذشته از قرن نهم بنیاد از صومعه S. Pietro Imperiale در حال حاضر و گواه و مستند به منابع همچنین گزارش داده است که بعد از مدتی در 1080 دوک روبرتو guiscardo اعطا Benedictines از Montecassino این prepositura (صندلی preposto یا کشیش) tarantina. اصلی پیکربندی رهبانی پیچیده شده است به طور کامل تغییر مکرر بازسازی آن بیشتر مشهود قرار داده شده بین قرن هفدهم و هجدهم به رسمیت شناخته شده است در زمان اشکال از ایوان. علاوه بر این بنای تاریخی تحت قوی تحولات به عنوان یک نتیجه از برخی از تغییرات از جمله محل پادگان سواره نظام با سرکوب رهبانی سفارشات بین 1806 و 1809 یا انتساب به مقر فرماندهی سلطنتی Guardia di Finanza پس از وحدت ایتالیا. نوسازی این مجموعه به یاد ماندنی اجازه داده اند برای بهبود گوتیک نمای با یک راهرو flanked توسط mullioned ویندوز که در حال حاضر در قرن هجدهم ایوان اما آن معرفی شده در اصل در باغ استفاده می شود همچنین برای توابع مراسم تشییع جنازه آن را به عنوان پدید آمده از برش نظرسنجی انجام شده در طول این مرمت آثار و به عنوان مستند در حال حاضر دو sarcophagi در carparo نگهداری فضای سبز.

ایوان, نامنظم در طرح با سلاح های مشخص شده توسط خزانه متقابل, دارای ستون با پایتخت با برگ زاویه ای ساخته شده در نجاری محلی. علاوه بر این ، برخی از بخش های سنگ فرش اواخر مسیر تحت پوشش حفظ می شوند ، در بلوک های قرمز مایل به قهوهای که در ردیف های چنگال یا خطی مرتب شده اند. از دکوراسیون تصویری از سطوح دیوار ، در اصل گچ بری ، هنوز هم قابل مشاهده است ، در دیوار شرقی ایوان ، آثار ضعف مربوط به موضوعات مذهبی. باستان شناسی پژوهش های انجام شده بین سال های 1989 و 1994 تحت تاثیر برخی از مناطق از صومعه در طبقه همکف مشرف به خیابان از طریق Duomo باغ ایوان و غرب گرا از همان نزدیک به دیوار و پایه و جنوب کلیسای S. دومنیکو اجازه می دهد تا شما را به تجزیه و تحلیل پیچیده و اشغال مستمر فاز از سایت از دوران ماقبل تاریخ تا به رویدادها در ارتباط با غفلت و نهایی فروپاشی رهبانی ساختمان در عصر مدرن. قدیمی ترین حضور شهری قدمت آن به نوسنگی, با شروع از ششم و تا هزاره چهارم قبل از میلاد.. حل و فصل از هزاره دوم (عصر برنز) است که در ارتباط نزدیک با کسانی که از نزدیک Scoglio دل ماهی تن (در منطقه در حال حاضر اشغال شده توسط راه آهن) و پورتو Perone – Saturo تحت تاثیر Mycenaean حضور و غیاب. آثار بعد به ساختارهای حل و فصل iapigio از عصر آهن مراجعه (قرن قبل از میلاد X-هشتم), که در آن مستعمره اسپارتان تاسیس شد. در امتداد بال