شخصیت قرن بیستم, کاملا از عادی, بود که از دالì. او در مورد خود به صورت سوم شخص صحبت کرد و ادعا کرد که هر روز صبح با هشیاری دلپذیر از خواب بیدار می شود: سالوادور دالی. هنر او کاملا منعکس کننده وجود اصلی خود. نمایی از فراواقعگرایی, بلکه از دادایسم و نمادگرایی, تداوم حافظه یکی از معروف ترین کارهای او است. به سمت لبه پشتی جامد یک تنه باریک مرده به هوا افزایش می یابد و یکی از شاخه هایش از یک ساعت دیگر پشتیبانی می کند که به سمت پایین حرکت می کند. بر روی زمین, هیولا بودن تشکیل شده از یک چشم بزرگ بسته, با مژه های بلند, ابرو و زبان در خارج از درب مانند یک درشت ساعت دیگر. به سمت پایین فضای نشان داده شده یک بدنه اب باز می شود. در سمت راست برخی از فاراگلیونی ها به سمت دریا پیش می روند. در سمت چپ, با این حال, رنگ یک هواپیما هندسی است که به سمت ساحل پیشرفت. فضا شفاف و بدون ابر است. در سال 1931 در موما ایجاد شد و مبارزه با زمان است: در واقع حافظه تنها چیزی است که می تواند جریان پیوسته حوادث را قطع کند.
