ایده ایجاد یک نقاشی دیواری در پیزا به طور تصادفی پس از جلسه در خیابان در شمال شرقی متولد شد. موضوع هماهنگی و صلح در جهان است که از طریق اتصالات و اتصالات بین 30 شکل قابل مشاهده است که مانند یک پازل صد و هشتاد متر مربع دیوار صومعه سنت انتونی را پر می کند.هر شخصیت نمایانگر "جنبه" متفاوتی از جهان در صلح است: قیچی های "انسانی" تصویری از همکاری مشخص بین مردان برای شکست دادن مار است یعنی شر که قبلا سر شکل کنارش را می خورد زن نگهدارنده کودک به ایده مادر شدن اشاره می کند و دو مرد از دلفین در رابطه با طبیعت حمایت می کنند. او رنگ هایی با سایه های ظریف انتخاب می کند که خشونت رنگی را که همیشه او را متمایز کرده بود تضعیف می کند و تا حدی رنگ کاخ های پیسان و کل شهر را بازیابی می کند تا کار با زمینه اجتماعی و محیطی محل قرار گرفتن سازگار شود. این تنها کار هرینگ است که از ابتدا به عنوان "ماندگار" تصور می شود نه زودگذر و مقصد برای ناپدید شدن در استفاده یا سریال ارتباطات جمعی در واقع اجرای این کار بیشتر طول می کشد: یک هفته در مقایسه با تنها روزی که از او برای ایجاد نقاشی های دیواری دیگر استفاده شده است. در روز اول او خط مشکی را بدون طرح مقدماتی ترسیم می کند و سپس در روزهای باقیمانده به دانشجویان و صنعتگران مرکز کاپارول کمک می کند که رنگ ها را با انتخاب مزاج اکریلیک تهیه می کنند که می تواند کیفیت رنگ ها را برای مدت طولانی دست نخورده نگه دارد. نقاشی دیواری غیر منتظره ای دارای یک عنوان: "توتوموندو", یک کلمه که خلاصه جستجوی مداوم خود را برای برخورد و شناسایی با مردم, نمونه در این مورد توسط شخصیت زرد که راه می رود, یا که اجرا می شود, در مرکز ترکیب در همان هواپیما به عنوان یک رهگذر فرضی قرار داده شده. سی شخصیت از نقاشی دیواری دارند نشاط و انرژی معمولی از هرینگ و شور خلاق پی در پی خود را که به او اجازه ترک, چند ماه قبل از مرگ او از ایدز, یک کار است که اول از همه, یک سرود به زندگی.
