دریاچه سسیتا

دریاچه سسیتا در ارتفاع ۱۱۵۰ متری از سطح دریا یکی از حوضه های مصنوعی موجود در منطقه سیلا است. ساخت آن در سال 1951 از طریق سدسازی رودخانه موکون و ساخت یک سد قوسی گرانشی به طول 166 متر و ارتفاع 55 متر انجام شد. از این دریاچه برای تولید برق و آبیاری مزارع متعددی که برای کشت سبزیجات (به ویژه سیب زمینی سیلانا) استفاده می شود استفاده می شود. و آغاز عصر مس (3800-3300 قبل از میلاد)، کل سیلا توسط سکونتگاه های کشاورزان و ماهیگیرانی که از حوضه های دریاچه های باستانی (Arvo و Cecita) برای مدتی بهره برداری می کردند، اشغال شد. روش مشخص ماهیگیری با تور شواهد بیشتر به عصر برنز باستانی (آمپولینو و سسیتا) برمی گردد. مهمترین سکونتگاه عصر یونانی، در سیلا، پناهگاهی است که در دریاچه سسیتا (قرن VI-III قبل از میلاد) توسط سرپرست میراث باستان‌شناسی کالابریا (کاوش‌های باستان‌شناس دومنیکو مارینو) کشف شد - در فاصله کمی از Camigliatello Silano. با همکاری محقق آرماندو تالیانو گراسو، استاد توپوگرافی باستانی در دانشگاه کالابریا). کاوش‌های سرپرست میراث باستان‌شناختی کالابریا (به کارگردانی باستان‌شناس دومنیکو مارینو)، با همکاری دانشگاه کالابریا، آموزش توپوگرافی باستانی (باستان‌شناس محقق، آرماندو تالیانو گراسو)، یک سکونتگاه مهم متعلق به دوران رومی را آشکار کرده است. به استخراج و فرآوری زمین، فعال بین قرن سوم قبل از میلاد. و قرن سوم ق.