دهانه آستاس

بیش از سه قرن قبل از تولد مسیح، مردی به نام آستهاس زندگی می کرد. او گلدان هایی را با صحنه هایی با الهام از اسطوره های یونانی نقاشی کرد که به نوبه خود از وقایع انسانی الهام گرفته بودند.او ریشه یونانی داشت، مانند شهری که در آن زندگی می کرد: پوزیدونیا، که بعدها Paestum نامیده شد.گلدان های او بنا به رسم آن زمان، گاهی به زیر زمین، در مقبره ای ختم می شد. برای همراهی با کسانی که شرکت بزرگی نبودند.سالها بعد، در سال 1973 (بعد از میلاد مسیح)، در Sant'Agata dei Goti که زمانی Saticula نامیده می شد، یک کشاورز مقبره و یکی از گلدان های Assteas را پیدا کرد.از کارهای بعدی که او انجام داد، همه چیز مشخص نیست. آنچه مسلم است او این فرصت را داشته است که گلدان را از نزدیک تحسین کند، شکل و شمایل آن را در نظر بگیرد. دوشیزه ای نشسته بود روی یک گاو نر سفید رنگ، بین دو موجود دریایی عجیب. روی او نوعی فرشته کوچک و سپس چهره ها و نوشته های دیگر به زبان یونانی.این گلدان داستان اروپا، دختر آگنور پادشاه فنیقی را روایت می‌کرد. زئوس که عاشق او شده بود، خود را به گاو نر سفید تبدیل کرد و در حالی که او بر پشت داشت، از دریا به جزیره کرت گذشت. پوتوس، نوعی فرشته کوچک، نماد میل عاشقانه، آنجا بود تا تأکید کند که خشونت نیست، بلکه عشق است.کشاورز، شاید به این دلیل که زیبایی آن را قدردانی می کرد، شاید از روی بیهودگی، خود را در کنار گلدان با عکسی پولاروید به تصویر کشیده بود. همچنین مسلم است که او سعی کرده ارزش آن را بداند، زیرا چند سال بعد آن را به یک عتیقه فروش سوئیسی به قیمت یک میلیون لیره و یک خوکچه فروخت.ادامه ماجرا نشان می دهد که این معامله توسط دلال عتیقه انجام شده است که به نوبه خود گلدان را به مبلغ 380 هزار دلار به یک موزه آمریکایی فروخته است. این بار بدون خوکچهاما در یک داستان همیشه یک یا چند چهره مثبت وجود دارد که شناسایی با آنها راحت تر یا راحت تر است. گروهی از مقامات موفق شدند پس از بررسی های دقیق، همچنین به لطف پولاروید، تاریخچه گلدان Assteas را بازسازی کرده و آن را از موزه آمریکا به دست آورند.این گلدان به همراه سایر یافته های کشف شده در نمایشگاهی در شهر رم که همیشه به این نام خوانده می شد به نمایش گذاشته شد.مقامات رسمی، علما، کارشناسان هنری و بازدیدکنندگان ساده رژه رفتند. نیازی به گفتن نیست، آنها به ویژه از گلدان ما از Assteas قدردانی کردند.سپس، ساکنان سنت آگاتا صدای خود را شنیدند و از آنها خواستند که گلدان را به سرزمینی که از آن دزدیده شده بازگردانند. اما موزه ای برای قرار دادن آن نداشتند.شهردار یکی از شهر های نزدیک جلو آمد که از طرف دیگر موزه را در اختیار داشت. اما کاری برای انجام دادن وجود نداشت. گلدان به جایی که در ابتدای داستان شروع شده بود، در Paestum بازگشت تا همراه با گلدان های دیگری که از کارگاه Assteas بیرون آمده بودند، در موزه به نمایش گذاشته شود.یافته های باستان شناسی متعددی در قلمرو Sant'agata dei Goti پیدا شده است. در سنت آگاتا موزه عمومی وجود ندارد. یک مجموعه خصوصی به نام Rainone Mustilli وجود دارد که با حکم وزیران به عنوان میراث ملی اعلام شده است. اما در دسترس عموم نیست.