کاوش های انجام شده در سالهای 1905-15 اثری از یک کلیسا با قدمت قرن 5 کشف شد که این تاریخ اولیه را تایید کرد. در قرن 6, یک رکورد از یک راهب فلوریانوس که عباس سابق مونستریو دو رومنو بود وجود دارد, که احتمالا یک مرجع به رومن ارمنیر.
صومعه اولیه خراب شد و توسط دوک چرامنلنوس بازسازی شد. این صومعه بازسازی شده تحت حکومت صومعه ای سنت کلمبانوس تا سال 642 قرار گرفت. کلیسای قرن 5 بزرگ شد و در قرن 7 کلیسای دوم با یک گروه کر مستطیل شکل ساخته شد. کلیسای دوم در ضلع جنوبی کلیسای اول ساخته شده است. پاپ استفان دوم در سال 753 هنگام سفر برای ملاقات با پپین کوتاه از صومعه بازدید کرد و طبق سنت کلیساهای مقدسین پیتر و پل را تقدیس کرد.
در قرن 9 رومن ارمتیه دوره دیگری از زوال را دید. غیر روحانی ابوات در اختیار داشتن صومعه و جو در زمان. در سال 888 پادشاه گلف رودولف اول بورگوندی دیر و سرزمینهایش را به خواهرش ادلهید همسر دوک بورگوندی ریچارد دوم داد. در 14 خرداد 928/929 ادلاید صومعه و اراضی خود را به کلونی ابی داد. تحت کلونی ابی, رومن ارمتیر دیر سومین عصر طلایی خود را تجربه.
ابوت اودیلو از کلونی, که بیش از یک بار در رومن ارمتیه اقامت, حال کلیسا در حال حاضر ساخته شده در پایان قرن 10. این کلیسا از کلیسای دوم ابی کلونی الگوبرداری شده است. در ابتدای قرن 12 کلیسا با ساخت یک نارتکس مزین و در قرن 13 یک دروازه خانه اصلاح شد. اصلاحات اخیر در کلیسا در سال 1445 انجام شد.
پس از یک بحران مالی در قرن 14, صومعه بهبود و اوج قدرت خود را در پایان قرن 14 و اوایل قرن 15 رسیده. در اواسط قرن 15 به دست سکولار سلسله ساووی و همکارانشان رسید. درامد صومعه منبع درامد شخصی شد و قوانین خانقاهی کمتر و کمتر مورد احترام قرار گرفت. هنگامی که اصلاحات پروتستان وارد (1536), صومعه در حال حاضر در حال کاهش بود. در قرن 14 حدود بیست راهب هنوز در دیر زندگی می کردند. در قرن 16 حدود ده بود.
برن علی رغم اعتراضات فریبورگ در 27 ژانویه 1537 مقدمه را سکولار کرد. کلیسای مقدماتی که اکنون برای خدمات اصلاح شده مورد استفاده قرار می گرفت خراب و بازسازی شد. خانه قبلی به قلعه ای برای برنز ووت تبدیل شد و ساختمانهای باقیمانده اجاره یا فروخته شدند. فقط برخی از املاک دورتر توسط برن فرار کردند. برخی از راهبان در واکس و سروانتگرو مستقر شدند و یک دیر روستایی ساده ایجاد کردند که در طول انقلاب فرانسه لغو شد. ساختمانهای مقدماتی در سالهای 1899-1915 و دوباره در سالهای 1992-2000 مرمت شدند.
