به گفته نویسندگان مختلف (کلودیا رودن، کلیفورد رایت) ریزوتوی میلانی مستقیماً از "riso col zafran" نوعی برنج پلو با زعفران، یک دستور غذای قرون وسطایی که برای یهودیان و اعراب شناخته شده است، فرود می آید. سپتامبر 1574 همانطور که در Recognition Resolution بیان شده است. شرکت«والریو دی فلاندر، شیشهساز بلژیکی، عروسی دخترش را برای آن روز تنظیم کرده بود. بدیهی است که آن تاریخ برای او که روی شیشه های رنگی کلیسای جامع کار می کرد ارزش ویژه ای داشت ... در هنگام شام عروسی یک بشقاب برنج رنگی با زعفران ظاهر شد، ماده ای که تیم شیشه سازان بلژیکی به پیروی از استاد والریو به آن اضافه می کردند. رنگ های زیادی برای ایجاد جلوه های رنگی خاص.برنجی که به این شکل تهیه شده بود را همه دوست داشتند، شاید برای شوخی، هم به خاطر طعم و هم به خاطر رنگش، در زمانی که طلا یا در غیاب آن به مواد زرد اهمیت دارویی هم داده بود.بلافاصله این روش جدید تهیه برنج در سراسر شهر پخش شد…تکنیک فعلی پخت آهسته برنج با اضافه کردنبه تدریج آبگوشت به آرامی خودش را نشان داد و هر دستور غذا شروع شدهمیشه با تهیه برنج آب پز ...در سال 1809 اثری با عنوان "Cuoco Moderno" که نویسنده آن ناشناخته است (به جز نام اختصاری L.O.G.) آن را به شکل قطعی خود توصیف می کند: "برنج زرد در تابه". شرح پخت برنجی است که قبلاً در کره، مغز، مغز، پیاز تفت داده شده بود و آبگوشت داغی که در آن زعفران رقیق شده است به تدریج به آن اضافه می شود.در سال 1829 فلیس لوراشی، آشپز معروف میلانی، «آشپز میلانی اقتصادی جدید» خود را چاپ کرد. در اینجا برنج زرد باستانی به "ریزوتوی میلانی زرد" تبدیل می شود که با چربی و مغز گاو، زعفران و گردو کامل می شود.moscata، آغشته به آبگوشت، با طعم آن مغز قرون وسطاییحافظه و با پنیر رنده شده.امروزه Gualtiero Marchesi دستور غذا را کامل می کند و در مواقع خاصی یک برگ طلا به آن اضافه می کند که به خوبی با زردی شدید زعفران مطابقت دارد.