این زعفران در اومبریا و سپس در قلعه دلا پایو از حداقل قرن تولید شد. سیزدهم توسط اساسنامه پروجا از شهادت 1279 بود که در شهرستان سپس از سیت ممنوع شد plan دلا پایو کاشت این گیاه توسط خارجی ها. از این رو یک نوع از حمایت از گمرکی انجام شده توسط مقامات از شهرستان غالب بود. در اساسنامه گابلا از قلعه دلا پایو از 1530 به نظر می رسد, در میان دیگر عناوین, مجموعه ای از زعفران. مشخص شده است که تولید کنندگان پیوسی باید 8 نوامبر مقدار خود را به شهرداری گزارش دهند و در نتیجه مالیات را پرداخت کنند. جریمه برای کسانی که به درستی گزارش نمی دهند و هر کسی دعوت می شود که تحت جبران حق گزارش. در اساسنامه خسارت های داده شده نیز از سال 1530 کلیه خسارت های احتمالی مزارع زعفران توسط اشخاص یا حیوانات و جبران خسارت مربوطه به مالک ذکر شده است. از بالا می توان دید که تولید زعفران برای اقتصاد شهر بسیار مهم بوده است. این گیاه به طور عمده برای رنگرزی پارچه مورد استفاده قرار گیرد, اگر قلعه دلا پایو یک مرکز مهم تولید پارچه از قرن بود. سیزدهم در پایان دهه 70 زراعت البرتو ویگانو در خواص خود واقع در قلمرو پیوز برخی از لامپ های زعفران از اسپانیا کاشته شده است. از این تجربه در این سال ها کشت های دیگر انجام شده توسط برخی از تولید کنندگان پیو نیز توسط ادویه مجذوب شده است. در جون 2002 با همکاری فعال شهرداری شهر دلا پیو یک جامعه کوهستانی در کوهستان های دریاچه تراسیمنو و دانشکده دانشگاه پروجا در کنار موضوعات دیگر مانند تاخیر تراسیمنو ارویتو و انجمن ها کنسرسیوم البرتو ویگان متولد شدò "زعفران پیترو دلا پایو".
