پاسگاه نظامی در اواخر امپراتوری روم، که به منظور کنترل گذرگاه مردان و کالاها در امتداد رودخانه اولونا ساخته شد، بعداً به عنوان یک سنگر دفاعی توسط گوت ها مورد استفاده قرار گرفت، که برجی به ارتفاع حدود 18 متر ساختند و به رنگ خاکستری ساخته شدند. سنگ، و دیوارهای دفاعی در اطراف قرن V-VI. متعاقباً ساختمان توسط لومباردها اشغال شد و آن را به یک ایستگاه تجاری تبدیل کردند.در قرن هشتم که تبدیل به یک صومعه شد، گروهی از راهبههای بندیکتین را در خود جای داد که اتاقهایی را که حجرهها، سفره خانه و نمازخانه و همچنین رواقی با سه طاق و کلیسای کوچک اختصاص داده شده را به ساختمان اصلی اضافه کردند. به باکره در سال 1453 صومعه متروکه شد و اخیراً به عنوان یک خانه روستایی مورد استفاده مجدد قرار گرفت.بنابراین کل ساختمان برای کارهای کشاورزی سازگار شد: رواق دیوار کشیده شد، ورودی کلیسا بزرگ شد و به انباری برای گاری ها و ابزار تبدیل شد و تمام نقاشی های دیواری با گچ کاری جدید پوشانده شد. در سال 1976 توسط جولیا ماریا موزونی کرسپی خریداری شد و آن را به Fondo Ambiente Italiano اهدا کرد و آن را بازسازی کرد.
