صومعه سن دومنیکو در Taggia

صومعه واقع در سمت چپ این روستا قبل از ورود به این روستا در یک موقعیت بالا تقریبا غالب دشت در مقابل Castellaro پل. مجتمع صومعه سان دومنیکو متشکل از صومعه و کلیسای گوتیک اختصاص داده شده به سانتا ماریا دلا Misericordia. در 1468 Beato دومنیکو Cristoforo از میلان که خواستار به همکاری" دیوار کارشناسی ارشد " و Lombard stonemasons: این Bunichi این Calvi دا لانچیا این Carlone که پیوست یادگیری بسیاری از کارگران محلی. ساخت و ساز حدود بیست و هفت سال به طول انجامید و در تاریخ 8 اوت 1490 افتتاح شد. در 1468 اول مذهبی برای ایجاد خود را در صومعه که به زودی یک مرکز مهم برای توسعه فرهنگی و معنوی و هنری مرکز شهر و سارا برای سه قرن اصلی مرکز فرهنگی که در آن وجود دارد همچنین یک کتابخانه است که مورد نیاز برای تشکیل واعظان و به اندازه کافی غنی با وجود غفلت و غارتگری از اواخر قرن نوزدهم که تکثیر شد در نسخه های خطی و مینیاتور. کلیسای بازسازی شده در سال 1935 در اصل گوتیک خطوط و به تازگی دوباره بازسازی شده نما تزئین شده با اواخر گوتیک از جمله پورتال لبه به رنگ خاکستری سنگ غلبه با اشاره قوس در وسط آن سنگ مرمر نقش برجسته نشان دهنده تقوا. طراحی هندسی با لوزی های عمودی و برگ های تلطیف شده ، قوس درب را به پنجره مرکزی متصل می کند ؛ شیروانی با قوس های حلق آویز در امتداد دو دامنه و یک oculus مرکزی تزئین شده است. طرح صلیب لاتین نامنظم است کلیساهای کوچک ogival کنار; سه ناف داخلی با conci سیاه و سفید در دنده از خزانه و در قوس از کلیساهای کوچک سمت تزئین. این کلیسا دارای دکوراسیون خوب توسط جیووانی Donato دا Montorfano در حالی که تزييني دستگاه و آثار هنری به وضوح تحت تاثیر فلاندرز, لومپارد و ژنوایی مدارس. نقاشی که زینت داخلی با 12 محراب نشان دهنده یک نقطه جلسه برای هنرمندان از زمینه های مختلف و تشکیل یک مرکز اصلی هنر است. در کلیسا شما می توانید تحسین چند نقاشی از Ludovico فرناندز به عنوان نقاشی سه قابی از بشارت های مدونا از تسبیح triptych سنت کاترین از اسکندریه به (1483) در نمازخانه Curlo-یک polyptych توسط Ludovico و آنتونیو فرناندز به تصویر می کشد غسل تعمید مسیح (1495). صومعه ایوان پر زرق و برق قرن پانزدهم: ایوان, مربع در شکل, توسط بیست ستون از صومعه نوعی کنیاک مقوی سانتا ماریا دل Canneto تحت پوشش. در نسبی Lunettes بدست آمده تحت پوشش گچ و نقاشی های دیواری اجرا شده بین 1611 و 1615 به تصویر می کشد قسمت از زندگی San Domenico توسط آلفونسو دی پیترو (1613) و جیو Batta Merulo (1613). مجاور به ایوان نیز سالن ناهار خوری و سالن فصل هستند, که در آن دو نقاشی های دیواری از مصلوب شدن جیووانی Canavesio وجود دارد.