عطشگاهمعبد حریق باکو

زبان فارسی نام خود را از اتروپاتن گرفته است و ترجمه یونانی یک کلمه قدیمی فارسی به معنی سرزمین مقدس است. همینطور, این کشور دارای تعدادی از سایت های مرتبط با زرتشت. به عنوان مثال در شمال شرق این کشور پایتخت باکو عطشگاههاست. ساختار قلعه مانند ترکیبی از سبک های معماری فارسی و هند, و یک زرتشتی شده, سایت زیارت هندو و سیک برای قرن ها.عطشگاهکه به عنوان معبد ابدی نیز شناخته می شود مکانی منحصر به فرد است - هم به طور طبیعی و هم به لحاظ تاریخی. در زمان های قدیم این مکان مقدس برای زرتشتیان بود که به پرستش می پرداختند و به همین دلیل این شعله ابدی و غیر قابل تشخیص برای ایشان بسیار ارزشمند و نمادین بود. اما دقیقا چگونه است که ممکن است? یک پدیده طبیعی است که در واقع سوزاندن گاز طبیعی از پوسته زمین است. هنگامی که سوختگی بر روی زمین رخ می دهد و اکسیژن را می سوزاند. معبد ابدی از بسیاری از این سوراخ های کوچک سوزان تشکیل شده است. به هر حال سوختن طبیعی در قرن 19 به دلیل حرکت در سطح زمین متوقف شد. امروزه این معبد توسط شلیک های مصنوعی روشن می شود که شبیه همان چیزی است که قبلا بوده است. ساختار شبیه به کاروانسرا است (مسافران&ترانزیت; کاروانهایی) از منطقه با دیوارهای پنج ضلعی اطراف یک حیاط. با این حال در وسط این حیاط یک محراب قرار دارد و محور مجموعه معبد محل برگزاری مراسم حریق است. محراب درست یک دریچه گاز طبیعی واقع شده است و شعله بزرگی را در وسط و چهار شعله کوچکتر را در گوشه های پشت بام غرفه شعله ور می کند. در اطراف محراب معبد تعدادی سلول کوچک وجود دارد که نمازگزاران و زیارتگران زاهد را در خود جای داده است. بحث در مورد اینکه این معبد به عنوان یک زرتشتی و یا یک مکان هندو عبادت تاسیس شد ادامه, از ساختار شامل عناصر معماری از هر دو ادیان, بدون به طور کامل پیوستن به هر دو. نظریه ترین تاسیس مکان معبد در سنت زرتشت, اما این است که به یک محل عمدتا هندو عبادت در طول زمان تکامل یافته. در اواخر قرن 19, محل رها شده بود, به احتمال زیاد به عنوان یک نتیجه از کاهش جمعیت هند در اذربایجان.