فواره کاوالینا در Genzano di Lucania، در مجموعه معماری به یاد ماندنی خود، به شکل یک آمفی تئاتر با ساختار آجری یکپارچه، پخته شده، بدون گچ و با چین بالایی در سنگ زنده است. دارای یک سنگفرش از سنگفرش است که تا دو رمپ دسترسی امتداد دارد. دیوار داخلی رمپها با ستونی شروع و به پایان میرسد که پایهای چهار ضلعی با مخروط کاج بر روی آن قرار دارد. این دیوار همچنین با هفت ستون دیگر به فاصله مساوی از یکدیگر در هم آمیخته است که از طریق یک پایه چهار گوش در زیر یک ستون کوچک به ارتفاع حدود نیم متر امتداد یافته است. سه ستون کوچک در قسمت مرکزی یک نرده آهن فرفورژه محافظ را حمل می کنند.از یک حوض پایان ناپذیر از آب های چشمه تغذیه می شود که از سه جهت می آید: از شمال غربی، منطقه ای به نام "Giardino". از جنوب غربی «سان جورجیو»؛ از شمال شرقی «زیر تالار شهر». شاخه اول فواره را تغذیه می کند، دومی یک مخزن ثانویه را تغذیه می کند، سومی تغذیه عمومی را تامین می کند. دومی از طریق یک تونل زیرزمینی، ساخته شده در سطح چشم، از Cavour عبور میکند، با تالار شهر هم مرز میشود، از طریق De Marinis امتداد مییابد و آبهای یک آب انبار عمیق را که در تقاطع بین Corso Vittorio Emanuele و Via De Marinis قرار دارد، هدایت میکند. آب اضافی، از جمله آب باران، از طریق تونل ها به دره نزدیک گرسی تخلیه می شود.بر روی طاق به سبک رومی، مجسمه الهه سرس، که معمولا به عنوان "سانتا آبوندانزا" شناخته می شود، قرار دارد. این یک یافته باستان شناسی بسیار ارزشمند از قرن اول است. قبل از میلاد مسیح. - قرن اول پس از میلاد، در نیمه دوم دهه 1800 در Pila Grande در حدود 2 کیلومتری شهر، جایی که Féstula، یک شهر باستانی بت پرست، زمانی در آنجا قرار داشت، پیدا شد. این مجسمه که به طرز هنرمندانه ای بر روی سنگ حک شده است، حدود یک متر و پنجاه سانتی متر ارتفاع دارد. در تمامیت اولیه، او لبه پلوس را با یک دست آویزان و با دست دیگر مشتی خوشه گندم نگه داشت.در 25 اکتبر 1978 فواره کاوالینا بر روی یک تمبر معمولی 120 پوندی در سری "Fontane d'Italia" که 21 فواره را از سراسر ایتالیا جمع آوری می کند، تکثیر شد.
