در سمت راست رود دانوب، بر روی صخره ای ناهموار مشرف به آبهای رودخانه باشکوه، قلعه گولوباک، قلعه قرون وسطایی از قرن چهاردهم قرار دارد. قلعه Golubac که در مرکز ایالات قدرتمند قرون وسطی قرار داشت، عملکرد دفاعی مهمی داشت. در طول قرنها، صربها، مجارها و ترکها بر آن حکومت میکردند که مدت طولانیتری در باروهای آن باقی ماندند. دانوب برای قرن ها نمایانگر خط مرزی بین امپراتوری های عثمانی و مجارستان بود، سپس بین ترکیه و هاپسبورگ. مسلمانان از یک سو، مسیحیان از سوی دیگر. امروزه، 588 کیلومتر از 2850 کیلومتر آن هنوز از صربستان عبور میکند، و پنج (شش، اگر باچ را نیز کمی دورتر در نظر بگیرید) قلعه عظیمی وجود دارد که مشرف به آن هستند. در میان آنها "بیداری" هنوز در یک مرز، یکی با رومانی، در نزدیکی نقطه ای که رودخانه آنقدر عریض می شود که شبیه دریا می شود. در واقع، در اوج شهر Golubac، 7 کیلومتر خوب سمت صربستان را از رومانیایی جدا می کند، سپس به طور ناگهانی به سمت جنوب باریک می شود و زیر نظر دژی همنام (Tvrđava Golubački grad)، یک نقطه عبور اجباری است. برای دسترسی به دروازه های آهنی یا دره جرداپ. دیوارهای قلعه با پیکربندی شدید زمین سازگار شده و به شدت از بالا به پایین سقوط می کنند. در بالای خط الراس برجی وجود دارد که به دلیل شکل غیرعادی آن «برج کلاه» نامیده می شود. دو ردیف دیوار سنگی که از انبار فرود میآیند، هشت برج مربعی را به هم متصل میکند که برای دفاع و نگهبانی استفاده میشد. منظره قلعه Golubac کیلومترها امتداد دارد و آن را به مکانی ایده آل برای غوطه وری عاشقانه در رنگ های غروب خورشید که در دانوب منعکس شده تبدیل می کند.
