فورت سنت انجلو

این قلعه از سال 1800 تا 1979 توسط انگلیسی ها پادگان بود و در بعضی مواقع به عنوان یک ناوچه سنگی معروف به اچ ام اس اگمونت یا بعدا اچ ام اس سنت انجلو طبقه بندی می شد. این قلعه در طول جنگ جهانی دوم خسارات قابل توجهی متحمل شد اما بعدا بازسازی شد. در سال 1998 قسمت فوقانی قلعه به دستور نظامی مستقل مالت تحویل داده شد. فورت سنت انجلو از سال 1998 به عنوان بخشی از استحکامات شوالیه ها در اطراف بندرهای مالت در لیست میراث جهانی یونسکو در مالت قرار دارد.

تاریخ ساخت اصلی او ناشناخته است. با این حال, ادعاهای ساختمان های ماقبل تاریخ و یا کلاسیک در نزدیکی سایت وجود دارد, با توجه به برخی از بلوک های بزرگ خاکستر و یک ستون گرانیت صورتی مصر در قسمت بالای قلعه. همچنین در متون رومی معبدی که احتمالا در مجاورت قلعه به جونو/استارت اختصاص داده شده ذکر شده است. همچنین ویژگی محبوب به بنیاد خود را به اعراب وجود دارد, ج. 870 میلادی, اما هیچ چیز بتن اگر چه الهیار است? اشاره می کند که اعراب برچیده او (قلعه), اما هیچ مرجع واقعی وجود دارد اگر این 'قلعه' در بیرگو بود.

شروع احتمالی خود را به عنوان یک غنی سازی دوره بالا/اواخر قرون وسطی است. در واقع در سال 1220 هوهنشتاوفن امپراتور فردریک دوم شروع به تعیین کاستلانی خود برای مالت کرد که به مکانی برای زندگی و حفظ منافع تاج نیاز داشت. بقایای برج که ممکن است به قرن 12 برمی گردد را می توان در میان کارهای اخیر جستجو کرد. اولین ذکر کاستروم ماریس ("قلعه کنار دریا") را می توان در اسنادی از دهه 1240 یافت که پاولینوس مالت ارباب جزیره بود و بعدا وقتی گیلیبرتو فروکش کرد سرشماری جزایر را انجام داد. اشاره دیگر به قلعه این است که از قانون کوتاه انگوین (83-1266) جایی که اسناد دوباره به عنوان کاستروم ماریس لیست می شوند و پادگان 150 نفره را به همراه چندین سلاح لیست می کنند. همچنین به نظر می رسد که توسط 1274, قلعه در حال حاضر دو کلیساهای کوچک که هنوز هم وجود دارد امروز. از همان سال نیز وجود دارد موجودی دقیق از سلاح و تجهیزات در قلعه. از سال 1283 جزایر مالت تحت حاکمیت اراگون بودند (اگرچه قلعه مدتی در حکومت انگوین مقاومت می کرد در حالی که بقیه مالت قبلا در دستان اراگون بود) و استحکامات عمدتا توسط کاستلانی (مانند خانواده د نوا) که برای محافظت از منافع تاج اراگون وجود داشت. در واقع کاستلان ها هیچ صلاحیت قضایی خارج از خندق قلعه نداشتند.

توسط 1445 اخوت مریم, یکی از فرزند ارشد در تاریخ مالت, حال صومعه خود واقع در سایت.

دوره شوالیه ها هنگامی که دستور سنت جان در سال 1530 وارد مالت شد تصمیم گرفتند که در بیرگو مستقر شوند و زمانی که مشاهده شد محل قلعه سنت انجلو تا حدی متروکه و ویران شد.پس از بازسازی به مقر استاد بزرگ تبدیل شد که شامل نوسازی خانه کاستلان و نمازخانه سنت ان بود. شوالیه ها این استحکامات اولیه خود را ساختند و به طور قابل توجهی تقویت و بازسازی شدند از جمله برش خندق خشک برای ساختن خندق و سنگر دهومدس ساخته شده توسط 1536. تا سال 1547 یک سوارکار بزرگ طراحی شده توسط انتونیو فرامولینو در پشت سنگر دهومدس ساخته شد و باتری دو گوییال در نوک قلعه از طریق سطح دریا برای محافظت از ورودی نهر کارخانه کشتیسازی ساخته شد. این کارها قلعه را به استحکامات باروت تبدیل کرد. قلعه سنت انجلو در طول محاصره بزرگ مالت در برابر ترک ها مقاومت کرد و در این مدت موفق شد در 15 اوت 1565 حمله دریایی ترک ها به سنگلا را از هم جدا کند.[8] پس از این محاصره, شوالیه شهرستان غنی شده از والتا در کوه اسکیبراس در طرف دیگر از بندر بزرگ ساخته شده است, و مرکز اداری برای شوالیه نقل مکان وجود دارد.

در سال 1644 جیووانی دی مدیچی پیشنهاد ساخت قلعه جدیدی در اورسی پوینت (محلی که بعدا فورت ریکاسولی ساخته شد) و نام و پادگان قلعه سنت انجلو به قلعه جدید منتقل می شود. او نقشه هایی را برای قلعه پیشنهادی تهیه کرد اما هرگز اجرا نشد.

تنها در دهه 1690 بود که قلعه دوباره تحت تعمیرات اساسی قرار گرفت. چیدمان امروز قلعه به این کارها مربوط می شود که توسط کارلوس دو گروننبرگ طراحی شده است و همچنین هزینه ساخت چهار باتری اسلحه در کنار قلعه رو به ورودی بندر بزرگ را نیز پرداخت کرده است. در نتیجه هنوز هم می توان نشان خود را بالای دروازه اصلی قلعه دید. بنابراین با ورود فرانسوی ها در سال 1798 این قلعه به یک استحکامات بسیار قدرتمند از جمله حدود 80 اسلحه تبدیل شد که 48 مورد به سمت ورودی بندر اشاره داشت. در طول دوره کوتاه دو ساله اشغال فرانسه, قلعه به عنوان مقر ارتش فرانسه خدمت.

با ورود انگلیسی ها به مالت این قلعه اهمیت خود را به عنوان یک تاسیسات نظامی حفظ کرد که ابتدا توسط ارتش به عنوان ایستگاه بی سیم استفاده می شد. در واقع در سال 1800 دو گردان هنگ 35 در قلعه ساکن شدند.

در طول جنگ جهانی دوم, قلعه دوباره برای محاصره با یک سلاح از ایستاد 3 اسلحه بوفورس (سرنشین دار توسط تفنگداران دریایی سلطنتی و بعد توسط توپخانه سلطنتی مالت). در مجموع این قلعه بین سالهای 1940 و 1943 دچار 69 ضربه مستقیم شد. هنگامی که نیروی دریایی سلطنتی در سال 1979 مالت را ترک کرد این قلعه به دولت مالت تحویل داده شد و از این زمان بخشهایی از قلعه بیشتر پس از پروژه ای برای تبدیل این قلعه به هتل در دهه 1980 به حالت خراب افتاده است

در 5 دسامبر 1998 معاهده ای بین مالت و فرمان نظامی مستقل مالت امضا شد که قسمت فوقانی قلعه سنت انجلو از جمله خانه استاد بزرگ و نمازخانه سنت ان را به ترتیب با فراسرزمینی محدود اعطا کرد. هدف اعلام شده این است که "به این دستور فرصتی داده شود تا بتواند فعالیتهای بشردوستانه خود را به عنوان شوالیه های بیمارستان از سنت انجلو و همچنین تعریف بهتر وضعیت حقوقی سنت انجلو تحت حاکمیت مالت بر این کشور انجام دهد".

این پیمان در 1 نوامبر 2001 تصویب شد. این توافقنامه 99 سال طول می کشد اما این سند به دولت مالت اجازه می دهد تا پس از 50 سال در هر زمان خاتمه دهد. از نظر توافق, پرچم مالت است که همراه با پرچم سفارش در یک موقعیت برجسته بیش از سنت انجلو پرواز می شود. هیچ پناهندگی ممکن است توسط دستور اعطا و به طور کلی دادگاه مالت صلاحیت کامل و قانون مالت اعمال می شود. تعدادی از مصونیت ها و امتیازات در معاهده دو جانبه دوم ذکر شده است.

در زمان محاصره بزرگ مالت از 1565, قلعه هنوز هم بسیاری از ویژگی های قرون وسطی خود را حفظ, اما تعدادی از تغییرات به دستور ساخته شده بود, شامل:

سنگر و استحکامات هومدس-ساخته شده در زمان سلطنت خوان دو هومدس بله کوسون. از قرن 16 به ویژه هنگامی که به یک مجله باروت تبدیل شد به شدت تغییر کرد. بخشی از سنگر در جنگ جهانی دوم نابود شد اما خسارت در دهه 1990 برطرف شد. کاوالیر فرامولینو-یک کاوالیر مرتفع در نزدیکی سنگر هومدس که بین سالهای 1542 و 1547 ساخته شده است.[24] سقف این بنا دارای هشت تیر بود و چندین مجله و یک چراغ راهنما نیز بر روی کاوالیر قرار داشتند. باتری گیرال-یک باتری کوچک در سطح دریا در ضلع غربی قلعه. این نام به نام فرانچسکو دو گیرال فرمانده خود در طول محاصره بزرگ نامگذاری شد. باتری در قرن 17 و 18 و دوباره توسط انگلیسی ها تغییر یافت. بیشتر پیکربندی فعلی قلعه به بازسازی در دهه 1690 برمی گردد.از جمله ویژگی های اضافه شده گروننبرگ چهار باتری رو به ورودی بندر بزرگ وجود داشت. باتری شماره 1 و شماره 2 و شماره 4 به شدت توسط انگلیسی ها تغییر یافت در حالی که باتری شماره 3 بیشتر ویژگی های اصلی خود را حفظ می کند. تدفین استادان بزرگ زیر همه در ابتدا در نمازخانه قلعه سنت انجلو به خاک سپرده شدند:

فیلیپ ویلیرز (درگذشت 1534) پیرو دو پونته (درگذشت 1535) خوان دو هومدس بله کوسکن (درگذشت 1553) کلود دو لا سنگل (درگذشت 1557) با این حال, باقی مانده خود را به دخمه سنت نقل مکان کردند.

داستان ارواح این قلعه ظاهرا توسط بانوی خاکستری خالی از سکنه, یک معشوقه از خانواده کاستلان د نوا. داستان می رود که او در داشتن وضعیت مشابه به عنوان همسر دی نوا اعتراض, و ترس که امر عمومی تبدیل, او دستور داد نگهبانان خود را به خلاص شدن از شر او. نگهبانان او را کشتند و جسد او را در سیاه چال قلعه مهر و موم کردند. با شنیدن اینکه نگهبانان او را کشتند و او را نفرستادند دی نوا دستور داد که او نیز کشته شود.

شبح بانوی خاکستری اولین بار در اوایل دهه 1900 دیده شد و او مبتذل و پرخاشگر بود. سپس جن گیری رخ داد و خانم خاکستری چندین سال دیگر دیده نشد. شبح او دوباره در طول جنگ جهانی دوم ظاهر شد, زمانی که او ظاهرا جان برخی از سربازان از بمباران هوایی را نجات داد. با توجه به باور عموم, عبور مهر و موم شده باز شد و اسکلت بانوی خاکستری و دو نگهبان در پیدا شد. این کشف در هیچ پرونده رسمی ثبت نشده است.

به گفته برخی از ماهیگیران, قلعه نیز توسط سربازان عثمانی در طول محاصره بزرگ 1565 اعدام خالی از سکنه.