فونتی دل کلیتومنو

ظاهر تحسین برانگیز آنها با دریاچه ای پر از نارنجک های آبزی، فراموشکاران مردابی، قوها و اردک ها و رنگ های بی شمار بید و صنوبر سرو که در آینه زلال آب منعکس شده است، از دوران باستان الهام بخش نقاشان بوده است. ، شاعران و نویسندگانی مانند پلینی جوان، ویرژیل، کوروت، بایرون و گیوسو کاردوچی، که آنها را در قصیده معروف خود تقدیس کرد. به یاد دیدار این شاعر در سال 1910، یک سنگ مرمر با نقش برجسته توسط لئوناردو بیستولفی، همراه با کتیبه ای از اوگو اوجتی وجود دارد.فونتی دل کلیتونو از چشمه‌های زیرزمینی تغذیه می‌شود که از شکاف‌های صخره‌ها سرازیر می‌شوند که با فراوانی‌شان، قبلاً رودخانه‌ای قابل کشتیرانی را تا رم تشکیل می‌دادند که در امتداد سواحل آن کلیساها، ویلاها و حمام‌ها قرار داشتند.رومی‌هایی که برای مشورت با اوراکل خدای کلیتونو و انجام مناسک مذهبی به اینجا آمده بودند مقدس تلقی می‌شود، همانطور که حضور در پایین‌دست Tempietto di Clitunno (بعداً به کلیسای اولیه مسیحی وقف شده به S. Salvatore تبدیل شد که باستانی را حفظ می‌کند، مشهود است. نقاشی های دیواری)، بسیاری از رگه های آب رودخانه در پی زلزله بزرگ سال 440 پس از میلاد پراکنده شدند. سپس با عبور از زیر ماراگیا، فونتی ها به لطف کنت پائولو کامپلو دلا اسپینا، ظاهر کنونی خود را در نیمه دوم قرن نوزدهم به خود گرفتند.