قلعه سامززانو

در پارک وسیعی که اطراف آن را احاطه کرده است، حتی یک سکویا 46 متری، بلندترین درخت در کل توسکانی و پنجمین درخت در ایتالیا را خواهید دید. زیرا منظره باورنکردنی Sammezzano، شهر کوچکی در شهرداری Reggello، از اینجا شروع می شود. اطراف آن را درختان سکولار، قلعه معروف Sammezzano، ساختاری منحصر به فرد در نوع خود، جواهر پنهان واقعی توسکانی قرار داده است.انتظار قلعه قرون وسطایی معمولی را نداشته باشید، زیرا قلبی رو به شرق در این عمارت باستانی می تپد. گفته می‌شود که حتی شارلمانی در اتاق‌هایش می‌ماند، در حالی که در سال 1878 بازدید پادشاه اومبرتو اول مستند شده است. این قلعه تا سال 1488 به خانواده فلورانسی گوالتیروتی تعلق داشت و سپس به مالکیت بیندو آلتوویتی و جووانی دو مدیچی تبدیل شد. در سال 1564 دوک بزرگ کوزیمو اول ممنوعیت سامززانو را تعیین کرد، قلمرو بزرگی که در آن ماهیگیری یا شکار بدون مجوز ممنوع بود، تا پس از آن املاک را به پسرش فردیناندو، دوک بزرگ آینده توسکانی، اهدا کند.در طول دهه 1600 قلعه توسط Ximenes d'Aaragona خریداری شد و سپس در سال 1816 به Panciatichi منتقل شد. مارکی فردیناندو پانسیاتیچی Ximenes d'Aragona بود که ظاهر فعلی آن را طراحی کرد و بین سالهای 1853 و 1889 یک ساختار غیر معمول و باشکوه ایجاد کرد. به سبک موری، هنر اسلامی که در سراسر مدیترانه غربی بین پایان قرن یازدهم تا پایان قرن پانزدهم گسترش یافت. نتیجه یک قلعه با معماری رویایی بود که با اشکال خیال انگیز و رنگارنگ تزئین شده بود که بیننده را به سناریویی از هزار و یک شب تبدیل می کرد.اگر نما آرامگاه هندی تاج محل را به یاد می آورد، فضای داخلی از تزئینات الحمرا در گرانادا الهام گرفته شده است. اتاق‌های موجود در آن بسیار زیاد و همه متفاوت است: در میان این اتاق‌ها، سالا دی پاوونی، گالری بین سالا دلی اسپچی و هشت ضلعی فومور، سالا بیانکا و حتی یک کلیسای کوچک برجسته هستند که هزارتوی باورنکردنی از رنگ‌ها را ایجاد می‌کنند.مارکی پانسیاتیچی، که در سال 1813 در پایتخت توسکانی به دنیا آمد، یکی از قهرمانان بی چون و چرای زندگی اجتماعی و سیاسی پایتخت فلورانس بود: فردیناندو مردی با فرهنگ، جمع آوری کننده خوب و گیاه شناس پرشور، کار حمایتی مهمی را برای او انجام داد. شهر. نه تنها از طریق کمک های سخاوتمندانه، بلکه با همکاری با مؤسسات فرهنگی فلورانس، از آکادمی گرفته تا اوفیزی، گذر از Bargello، Georgofili و انجمن باغبانی توسکانی، فعالانه در زندگی سیاسی شهر شرکت می کند.از نبوغ بصیرتی او امروز قلعه سامزانو باقی مانده است که او بخش زیادی از وجود خود را به آن اختصاص داد تا سپس در اتاق های خود در 18 اکتبر 1897 بمیرد.(فلورانس امروز)