چندین بازسازی انجام شده است و امروزه مجموعه ای مفصلی از ساختمانها از دوره های مختلف است که در یک دیوار مستحکم با برجهای مربع شکل و باروهای دارای نبردها واقع شده است. این قلعه وزن قابل توجهی در حوادث محلی بود, تقریبا همیشه از تعداد گامابرانا تا انقراض خود بود, هر چند در 1415 گامبارانا در برابر ویسکونتی افزایش یافت و باعث تصرف قلعه توسط تعداد کارماگنولا. در پایان قرن گذشته به بلکردی فروخته شد و سپس در سال 1918 توسط خانواده گامباروتا خریداری شد. این قلعه احتمالا با توجه به موقعیت استراتژیک ارتباط خود بین تورتونا و پیاچنزا بر روی یک برج از قبل ساخته شده است و به یک قلعه دفاعی مجهز شده است که بین سالهای 1200 تا 1300 ساخته شده است: استحکامی که در این زمان می تواند 200 شوالیه و 400 پیاده را در خود جای دهد. در سال 1415 هنگامی که کنت کارماگنولا قلعه را فتح کرد و تقریبا با خاک یکسان کرد, فیلیپو ماریا ویسکونتی قلعه را بازسازی کرد و با ظهور ویسکونتی به دست خانواده گامبارانا بازگشت. در طول ' 600 به یک خانه با شکوه اقتباس شده بود, اما در حال حاضر در پایان '700, با ظهور ناپلون, بسیاری از قدرت خود را از دست داده. در سال 800 چندین مالک یکدیگر را دنبال کردند و چندین ترمیم انجام شد. خانواده فامیگلیا سالوزلی صاحب فعلی قلعه ای است که در سال 1971 خریداری کردند و این قلعه را به مکانی برای رویدادهای فرهنگی تبدیل کردند. از سال 1985 این قلعه موزه هنرهای معاصر را با کارهای بارتولینی, بریندیسی, کریپا, گاتوسو, شیفانو و ترکانی. علاوه بر موزه یک سالن نمایش در فضای باز وجود دارد که در یک خاکریز قرار دارد و یک سخنوری به سانتاندرا اختصاص دارد که در یکی از برج های دفاعی برپا شده است که طبق افسانه ای توسط ارواح والایی که به دلیل نقض شمارش جان خود را از دست داده اند تعقیب می شود. در حال حاضر محل اقامت خصوصی است. در داخل یک موزه هنرهای معاصر وجود دارد که می تواند با تعیین وقت قبلی بازدید شود.
