ماشین سانتاروزا

در سال 1258، پاپ الکساندر چهارم، پس از یک رویای پیش‌آگاهانه، با یک راهپیمایی رسمی به ریاست او همراه با دربار کاردینال‌ها، جسد رزا جوان را به کلیسای S. ماریا، جایی که در حال حاضر پناهگاه در آن قرار دارد، منتقل کردند. 1251 در زمین برهنه در نزدیکی کلیسای اس. ماریا در پوجیو فاسد شده بود.به یاد آن رویداد، راهپیمایی با حمل سایبانی که در سال‌های بعد نام «ماشین» را به خود گرفت، با شکل‌ها و اندازه‌های تماشایی‌تر شروع به تثبیت کرد. پس از حوادث غم انگیز سال 1801، ناشی از آتش سوزی "ماشین"، مراسم مذهبی که تا آن زمان قبل از حمل و نقل بود، به طور جداگانه برگزار شد.از سال 1921، قلب اس. روزا به صورت دسته جمعی حمل می شود، که پس از شناسایی انجام شده در همان سال از بدن قدیس گرفته شده و هنوز دست نخورده در ضریح اهدایی پاپ پیوس یازدهم حفظ می شود.از سال 1976، به لطف شهود و حساسیت راهبه‌های کلاریس، معمار آلبرتو استراماچونی از اورویتو با همکاری کمیته‌ی حامی آثار پناهگاه سانتا روزا و با مدل‌ساز اولیمپیا آرکانجلی، اولین شخصیت‌های لباس، که نمایندگی می‌کنند. بالاترین مقامات شهر همراه با شبه نظامیان، که از سال 1200 همیشه به رویداد ترجمه همشهری کوچک سنت احترام می گذارند و اهمیت می دهند. طی سال‌ها، این صفوف با اضافه شدن شخصیت‌های دیگری که نمایانگر قرن‌های مختلف هستند، تا سال 1700 غنی‌تر شده است.این راهپیمایی در حال حاضر از حدود 310 شرکت کننده تشکیل شده است.پوشیدن لباس های پودستا، کاپیتان مردم،فرماندار، سردفتر، فرمانده شبه نظامی، سربازو 130 دختر به نام "حباب های سنت رز"،که روابط بین ویتربیز کوچک امروزی را به یاد می آوردو قدیس دیروز معاصرشانامروز حدود 300 شرکت کننده از جمله Boccioli di S. Rosa، Rosine و موسسات شهرداری حضور دارند. در رأس راهپیمایی گروهی از فرانسیسکن با یک نگهدارنده ضربدری در مرکز قرار دارند و پس از آن گروهی از Rosine با رنگ خاکستری مایل به ارغوانی قرار دارند. عادت، که سبدهای پر از گل رز و شمع را برای ادای احترام به حامی قدیس ویتربو حمل می کنند. روزین ها نمایانگر چهره جوان اس. رزا هستند و در داخل صفوف، قرن های مختلف را از هم جدا می کنند.از سال‌های پس از جنگ، راهپیمایی از کلیسای اس رزا شروع شد و پس از طی کردن خیابان‌های اصلی شهر به آنجا بازگشت. امروز از کلیسای جامع آغاز می شود، جایی که قلب مقدس از صبح روز 2 سپتامبر در معرض احترام مؤمنان قرار دارد. بعد از ظهر او را به طور رسمی به پناهگاه خود بازگردانده اند، در واقع در بایگانی صومعه اس. رزا هنوز دو کاغذ از سال 1512 وجود دارد: یکی مربوط به شورای 24 (شورای شهر آن زمان) و دیگری مربوط به شورای 40 (گیونتا و شورای شهر به طور کامل).در این کاغذها نوشته شده است که شهرداری ویتربو با سوگند متعهد می شود که به طور کامل در راهپیمایی S. Rosa که قرار بود در هنگام غروب از پیازا دل کمون با صدای ناقوس توره دل کمون حرکت کند، شرکت کند.امروز، این رویداد اکنون چنان ابعادی به خود گرفته است که نیاز به یک سازمان مویرگی در پشت آن دارد، که نه تنها از Poor Clares که درگیر نگهداری لباس ها و تا حدی در تولید آنها هستند، بلکه از خیاطان، مدل سازان نیز تشکیل شده است. آرایشگران، متخصصان چرم و یک سری از همکاران واجد شرایط، که به خوبی با یکدیگر هماهنگ هستند.و نگاه، در پایان این همه کار، شگفت‌انگیز است: ساختار و ویژگی‌های شهر قرن سیزدهمی، صحنه‌نگاری کاملی برای شخصیت‌هایی است که پس از انتخاب‌های مناسب، در لباس‌های بسیار پرزحمتشان انتخاب شده‌اند: همه چیز واقعی است. کوچکترین جزئیات در بازسازی برجسته قرون از 1200 تا به امروز رعایت شده است: شمشیرها، کلاهخودها، زره ها توسط صنعتگران مسن با روش هایی به قدمت انسان بازسازی شده است. کفش‌هایی که از چرم‌های گران‌قیمت یا مخمل‌های قیمتی ساخته شده‌اند نیز نتیجه دست‌های ماهر در یک تخصص در حال مرگ است. جست‌وجوی پارچه‌ها پر زحمت است، تا با گذشته مغایرت ایجاد نشود.