سه معبد یونانی Paestum که بین قرن ششم و پنجم ساخته شده است. قبل از میلاد، به همراه ساختمانهای آتن و آگریجنتو، بهترین ساختمانهای معابد حفظ شده از دوران کلاسیک هستند. از قرن هجدهم، این سایت مورد توجه مسافران و هنرمندانی مانند پیرانسی و گوته بوده است. از سال 1998، Paestum یک سایت میراث یونسکو است.ساخت معابد چند دهه پس از تأسیس شهر Peastum که در ابتدا Poseidonia نام داشت، در حدود 600 سال قبل از میلاد آغاز شد. آنها مستعمره نشینانی از شهر سیباری (در کالابریا) بودند که در جنوب رودخانه سل، نزدیک به اتروسک های پونتکاگنانو در شمال و مردم بومی ساکن کوه ها در شرق ساکن شدند.معابد در بخش مرکزی شهر واقع شده اند که بیش از 120 هکتار وسعت دارد و با دیواری احاطه شده است که همچنین از بهترین معابدی است که می شناسیم حفظ شده است. بین معابد "بازار" بود، یعنی میدان مرکزی که در آن اجتماعات شهروندان برگزار می شد و مقبره (در واقع خالی) بنیانگذار اسطوره ای Peastum مورد احترام قرار می گرفت.محل زندگی در اطراف معابد و بازار گسترش یافته است. بقایای خانهها، حمامها و مغازههایی که امروزه در این مکان دیده میشوند، عمدتاً مربوط به دوران امپراتوری (قرن 1 تا 5 پس از میلاد) است، در حالی که ما هنوز بسیاری از جنبههای سکونت یونانی را نادیده میگیریم.قدیمی ترین شواهد از سکونت یونانی در پناهگاه های شهری، در مقبره های شناسایی شده در خارج از دیوارها و در پناهگاه هرا آرگیوا در دهانه سله، در حدود 9 کیلومتری Paestum یافت شده است.در نیمه دوم قرن پنجم. قبل از میلاد، این شهر توسط مردم ایتالیایی و غیر یونانی فتح شده است (برخی منابع لوکانی نامیده می شوند). هم زبان (از یونانی تا به اصطلاح Oscan) و هم فرهنگ مادی و مراسم تشییع جنازه تغییر کرد. با این حال، عناصر تداوم کم نیستند، مانند تداوم عملکرد معابد.در 273 ق.م. تغییر مهم جدیدی رخ می دهد: به دنبال گسترش روم، یک مستعمره لاتین در Paestum ایجاد می شود. از این پس، Paestum در میان بسیاری از شهرهای "رومی" شبه جزیره به حساب می آید. در حدود قرن اول. پس از میلاد، محلههای مسکونی احتمالاً بسیار شبیه به محلههای پمپئی و هرکولانیوم بودند که در زیر لاپیلیهای وزوویوس نگهداری میشدند.
