کلیسای قرن سیزدهمی که در قرن پانزدهم بازسازی شد و به آرامگاه حاکم ریمینی، سیگیزموند پاندولف مالاتستا، تبدیل شد. این معبد در اصل یک معبد گوتیک متعلق به صومعه فرانسیسکن بود. در اواسط قرن پانزدهم، مالاتستا معمار و مجسمه ساز لئون باتیستا آلبرتی را استخدام کرد تا کلیسا را با روحیه رنسانس بازسازی کند و آن را به آرامگاه خود تبدیل کند.این ساختمان پلان کشیده خود را حفظ کرده است، اما نمای داخلی و نمای آن ظاهر جدیدی پیدا کرده است. مقبره حاکم درست در ورودی قرار داشت. علاوه بر این، کلیساهای انفرادی به قدیسان مورد پرستش خانواده مالاتستا اختصاص داده شد. یکی از آنها حاوی صلیب ارزشمندی از جوتو است.