موزاییک اوترانتو

موزاییک کف کلیسای جامع دارای ابعاد قابل توجهی است که در تمام طول شبستان اصلی امتداد یافته است و از حدود 600000 تسرای پلی کروم از ترکیب سنگ آهک محلی تشکیل شده است. این درخت زندگی را به تصویر می‌کشد و توسط اسقف جیوناتا در سال 1163 سفارش داده شد و توسط راهب Pantaleone در کلیسای S. Nicola di Casale در اوترانتو خلق شد که شاهکار را در سال 1165 به پایان رساند.اولین ویژگی موزاییک دقیقاً این واقعیت است که نام نویسنده آن بر روی آن حک شده است، مطابق با ورودی اصلی، حداقل برای آن زمان غیرمعمول و احتمالاً به دلیل این امتیاز که می‌خواهد به هنرمند اعتبار بدهد. با تشکر از نتیجه عالی کارهمانطور که گفته شد، معنایی که اکثر کارشناسان برای بازنمایی می‌دهند همان درخت زندگی است، اما نظریه‌های بحث برانگیزی وجود دارد و هیچ‌گاه به نتیجه‌ای که بتواند همه مکاتب فکری را برآورده کند، به دست نیامده است و باعث می‌شود که همیشه پرده‌ای از رمز و راز در اطراف باشد. کار کردنبا این حال، آنچه واضح است این است که در اطراف درخت، که از ورودی تا پیشگاه امتداد می یابد، صحنه های متعددی در عهد عتیق وجود دارد که نمادی از سفر پر پیچ و خم انسان برای استقرار بین گناهان و رسیدن به رستگاری ابدی است: داستان آدم و حوا، قابیل، هابیل، تصور جهنم و بهشت. با این حال، ارجاعات اساطیری و تاریخی مانند شاه آرتور و اسکندر مقدونی نیز وجود دارد. نمایش دوازده ماه از سال که قسمتی مدور به آن اختصاص داده شده است و همچنین نمایش زحمات نسبی فصلی نیز بسیار دلگرم کننده است.غنا و تنوع عناصر و نمادهای موجود، گواه دیگری است بر این که چقدر اوترانتو همیشه نشان دهنده نقطه تلاقی بین فرهنگ ها، بین مردمان، بین جریان های هنری و فرهنگی مختلف بوده است. موقعیت جغرافیایی که شهر از آن برخوردار است، ملاقات و تبادل بین غرب و شرق را تسهیل کرده است و اغلب این مکان را در معرض حملات و تهاجماتی قرار داده است که بیش از حد مطلوب، فرهنگ خود را تحمیل کرده است. پس از هزاره‌ها تاریخ، آنچه باقی مانده است، مجموعه‌ای از گنجینه‌ها، ردپاها، نشانه‌هایی از گذر اقوام مختلف است که گنجینه‌های اوترانتو را نیز و بالاتر از همه از منظر هنری غنی کرده است.