موزه ملی باستان شناسی ناپل

ملی باستان شناسی موزه ناپل یکی از قدیمی ترین و مهم ترین در جهان برای غنا و منحصر به فرد از میراث خود و سهم خود را به اروپا صحنه فرهنگی. منشا و شکل گیری مجموعه های مرتبط به شکل چارلز سوم بوربن بر تخت پادشاهی ناپل از 1734 و فرهنگی آن سیاست: پادشاه ترویج اکتشاف vesuvian شهرستانها خاک فوران 79 d.C. (شروع در سال 1738 در Herculaneum و در سال 1748 در Pompeii) و نظارت ساخت و ساز در این شهر به یک موزه در عوض با انتقال از خوابگاه در رم و پارما است و بخشی از مجموعه ای غنی به ارث برده از مادر Elisabetta Farnese.

آن است که با توجه به پسرش فردیناند چهارم این طرح را با هم در ساختمان فعلی ساخته شده در پایان 1500 با مقصد cavallerizza و از 1616 تا 1777 صندلی دانشگاه, دو هسته از Farnese مجموعه و مجموعه ای از کوههای آتشفشان مصنوعات در حال حاضر به نمایش گذاشته شده در Herculaneum موزه در داخل کاخ پوتیچی.

از 1777 ساختمان توسط یک مرحله طولانی از بازسازی و پروژه های توسعه تحت تاثیر قرار گرفت, سپرده به معماران F. Fuga و P. Schiantarelli. در دهه سلطه (1806-1815) اولین تاسیسات ساخته شد و با بازگشت Bourbons به ناپل در سال 1816 آن را به عهده گرفت نام واقعی Museo Borbonico. تصور به عنوان یک موزه جهانی, آن قرار دارد موسسات و آزمایشگاه (کتابخانه سلطنتی, آکادمی نقاشی, کارگاه پاپیروس...), بعد به مکان های دیگر در منتقل 1957.

مجموعه ای از موزه, که ملی در شد 1860, با کسب یافته از حفاری در سایت های کامپانیا و جنوب ایتالیا و از جمع آوری خصوصی غنی شده است. انتقال از Pinacoteca به Capodimonte در 1957 تعیین فیزیوگرافی فعلی موزه باستان شناسی. آن خانه مجموعه های نفیس و باستان شناسی می یابد برجسته بین ماقبل تاریخ و در اواخر روم سنین به آن اضافه شده متعدد تاریخی مجموعه از جمله کسانی که از Farnese خانواده Borgia و مجموعه ای از مصر باستان است.