موزه هنرهای بهداشتی و داروسازی صعب العلاج

زیباترین مکانی که علم و هنر در آن به هم می رسند مطمئناً داروخانه تاریخی در Incurables است که تحسین برانگیزترین و بهترین بخش از بیمارستان باستانی قلمرو نیز هست. این یک شاهکار بی‌نظیر باروک-روکوکو، هم یک آزمایشگاه داروی کارآمد و هم مکانی جذاب برای نمایندگی نخبگان علمی روشنگری ناپل است. توالی اتاق‌ها، اتاق‌ها-آزمایشگاه‌های بزرگ، کنترل دقیق فضاهای مرتبط با کارآیی یک داروخانه مدرن همراه با هماهنگی ماهرانه‌ای را نشان می‌دهد که با ارجاعات رنگ از ریگیوله تا ماژولیکا، از استیگل ساخته شده است. به کنده کاری های طلاکاری شده دومینیکو آنتونیو واکارو در سال 1729 طرح های کارخانه جدیدی را انجام داد که باید برای بزرگ شدن بیمارستان این سانتا کاسا انجام شود. پلکان دوتایی زیبا در پیپرنو داروخانه، که مشرف به حیاط ویلایی خاص مشرف به باغ است (روبرتو پانه ادعا کرد)، برنزی را که ماریا لورنزا لونگو را به تصویر می‌کشد، پوشانده است. رمپ‌ها به لجیا منتهی می‌شوند که با درگاه‌های مرمرین پوشانده شده توسط گلدان‌ها و ماسک‌های شیطانی که نمادی از ماهیت دوگانه دارو است، که اگر از یک سو درمان کند، از سوی دیگر می‌تواند به سم تبدیل شود، منتهی می‌شود. چیدمان داخلی داروخانه احتمالاً بین سال‌های 1747 و 1751 توسط مهندس بارتولومئو وکیونه که از کارگران ناپلی تصفیه شده استفاده می‌کرد، مراقبت می‌شد: Fucito برای نجاری، استیلی، پیشخوان بزرگ. دی فیوره و ماتارازو برای کنده کاری و تذهیب. Crescenzio Trinchese برای سنگ مرمر و کوزه Theriaca. ریگیولاری ماسا برای مایولیکا تزئین شده توسط لورنزو سالاندرا.در حال حاضر شما از طریق پیشخوان وارد می‌شوید، محیطی که مشخصه آن یک پیشخوان بزرگ از چوب گردو و سقفی است که به دو گنبد بیضوی تقسیم شده است که با تیری پیچیده شده در پارچه‌های گچبری تزئین شده با کروبی‌ها. دیوارها با محرک‌های داروسازی پوشیده شده‌اند که با قله‌های هرمی طلایی به اوج می‌رسد و حاوی گلدان‌های سرامیکی است که با مناظر و چهره‌های خارق‌العاده تزئین شده‌اند. قلم ها توسط دو رایزر داروخانه ای از چوب طلاکاری شده با 66 طاقچه حاوی گلدان های شیشه ای و آمپول هایی با بقایای محصولات دارویی (اعم از پودر و رزین و مایعات) در داخل تزئین شده اند. بسیاری از کوزه ها دارای طوماری هستند که نشان دهنده آماده سازی دارویی است و همیشه با تخصص های ذکر شده در کتاب دستور العمل غیرقابل درمان که مربوط به پایان قرن هجدهم است مطابقت ندارد. در واقع محصولاتی مانند فیتوبزوارها و محصولات با منشاء معدنی یا از دنیای حیوانات (فک و دندان حیوانات دریایی) وجود دارند که نشان دهنده اشاره واضحی به قدیمی ترین سنت کیمیاگری و باطنی و همچنین در محیط پشت آن است که احتمالاً نیز درج شده است. در محوطه آزمایشگاه با اجاق‌ها، هاون‌ها و آلمبیک‌ها برای راه‌اندازی گالنیکال‌ها و آماده‌سازی‌های شیمیایی، یک کوزه مرمری بزرگ وجود دارد که توسط Crescenzio Trinchese ساخته شده و در طاقچه‌ای قرار دارد که حاوی نوشدارویی برای همه بیماری‌ها، theriaca یا triaca است. این دارو که قبلاً در پادزهر جالینوس به عنوان یک پادزهر ساخته شده توسط میتریداتس پادشاه پونتوس گزارش شده بود، در قرون وسطی و در رنسانس انتشار فوق‌العاده‌ای داشت. در میان بسیاری از مواد تشکیل دهنده، تریاک، گوشت و پوست افعی وجود داشت. این تقاضا به حدی قوی بود که دولت ها را وادار می کرد که آن را تحت قوانین انحصار دولتی قرار دهند و از قاچاق محتاط باشند. معروف ترین آماده سازی در دوران باستان، ونیز و ناپل بود. شاید به این دلیل که هم قبرس، متعلق به سرنیسیما، و هم مالت، متعلق به پادشاهی ناپل، امکان جمع آوری آسان افیدیان را فراهم می کردند. این محصول با یک آیین عمومی طی چند روز با افزودن گیاهان دارویی تهیه شد. این مراسم حاکی از تعادل بین قدرت سیاسی و تامین مالی پزشک اولیه بود، کنترل کننده همه داروسازان قلمرو که باید حداقل یک کیلو در سال می خریدند. Theriaca هنوز در کتاب دستور العمل های غیرقابل درمان وجود داشت و به عنوان یک آماده سازی نیز توسط Domenico Cotugno به عنوان آب تریاکال تایید شده بود، تا اواسط قرن نوزدهم هنوز به طور گسترده استفاده می شد. این ارجاعات به سنت جادویی-کیمیاگری ناپل، که احتمالاً به تقاضای شدید مردمی مرتبط است (داروخانه برای افراد خارجی نیز کار می کرد)، بر ارزش علمی بزرگ داروخانه طراحی شده به عنوان نمونه مدرن تحقیق و آموزش داروخانه تأثیر نمی گذارد. در واقع، ایجاد داروخانه نقطه‌ای است بین طب روشنگری و بیمارستان مدرن، که به عنوان محل درمان شناخته می‌شود و دیگر یک آسایشگاه ساده نیست.مشتری ایده آنتونیو ماجیوکو، حقوقدان و فرماندار لاعلاج ها، از بالای تالار بزرگ در حالتی جذاب، با لبخندی بر لب و دستی دعوت کننده (توسط ماتئو بوتیگلیرو) برای تحسین سالن پذیرایی بزرگ ممنوعه تسلط دارد. برای تجارت و به دفتر معمول داروخانه ها، به عنوان یک اتاق جلسه خصوصی. درب های کشویی باشکوه این تابوت را می بندند. یک کف ماژولیکا، یک فرش ریگیول اصیل که با سبدهای میوه و یک صلیب مرکزی بزرگ تزیین شده است، تمام رنگ‌های کارگاه ماسا را نشان می‌دهد که با رنگ‌های گلدان‌هایی که از همان آتلیه بیرون آمده‌اند، مطابقت دارد. رسمیت کامل حاصل از تکراری بودن صدها گلدان بسته با صحنه هایی برگرفته از عهد عتیق و تمثیل های اخلاقی غنی می شود. این اتاق با بوم باردلینو که سقف را تزئین می کند و نشان دهنده ماکائون در حال شفای منلائوس زخمی (1750) است، که موضوعی الهام گرفته از زخم هایی است که هومر در ایلیاد توصیف کرده است، پوشانده شده است. کنده کاری های طلاکاری شده توسط دی فیوره قابل توجه است: کابینه نمایشی را ارائه می دهد که به طور سنتی به عنوان تمثیلی از رحم باکره تعبیر می شود، در حالی که اتاق بزرگ تحت سلطه رحم بریده شده است، گویی برای یک سزارین طولی.در معبد پزشکی داروخانه صعب العلاج، استفاده از داروی شیمیایی نشانگر فتح بزرگ پزشکی است، تقریباً همیشه در برابر پدیدارشناسی بیماری هایی که مورد بررسی قرار می گرفتند، درمانده می شوند. با دارو، پزشک می تواند با بیماری هایی مانند سیفلیس (اصطکاک و بخور جیوه) مقابله کند. فرآورده‌های مبتنی بر کالامل، یک فرآورده جیوه‌ای که توسط سیریل در برابر مواد غذایی مقرون‌به‌سیار استفاده می‌شود، در دوران قبل از آنتی‌بیوتیک، پادزهر معتبری برای پیشرفت بیماری به شمار می‌رود. مطمئناً فرآورده‌های جیوه و آرسنیک همراه با مواد افیونی بخش اساسی از کل لوازم دارویی غیر قابل درمان را نشان می‌دهند. سازمان سختگیر، تحت کنترل مدیر، که وظایف آموزشی برای داروسازان جوان را نیز داشت، مراحل مختلف، از دستور پخت تا پیدا کردن گیاهان، تهیه گالنییک محصولات، تا آنها را در نظر گرفت. جمع آوری روی پیشخوان بزرگ پیشخوان و تحویل به پرسنل کمکی، همه به نام بیمار در انتظار دارو در بخش مرتبط است. شربت سازان، متخصصان، پزشکان، فیزیکدانان و جراحان، شخصاً محصولات را از داروخانه جمع آوری می کردند. تأسیس داروخانه نشان دهنده اراده قوی مدیریتی در دوران نایب السلطنه اتریش برای سرمایه گذاری در تحقیقات دارویی است که مرز دانش پزشکی محسوب می شود.این دارو بود که تغییر بزرگی را از طب فدیستی و ارژیک که تنها بر اشکال زیبای هنر و دعا تکیه داشت، به بیمارستان مدرنی که قادر به درمان بیماری ها با ابزارهای درمانی نهایی مؤثر بود، ایجاد کرد.جنارو ریسپولیمدیر U.O جراحی عمومی بیمارستان Ascalesiسارا اولیویرومورخ هنر