Mole Antonelliana، نماد معماری تورین، توسط معمار نوارا، الساندرو آنتونلی در سال 1863 آغاز شد. در ابتدا به عنوان یک کنیسه تصور می شد. در سال 1878 توسط شهرداری تورین، در حالی که هنوز در حال ساخت بود، خریداری شد تا آن را به یادگاری برای وحدت تبدیل کند. ملی.
این کار در سال 1889 به پایان رسید، نه توسط آنتونلی (که سال قبل در سن نود سالگی درگذشت) بلکه توسط پسرش کوستانزو. این بنا با 167 و نیم متر ارتفاع، بلندترین ساختمان بنایی جهان بود. بالای اروپا آنتونلی کار کرد. در مول تا زمان مرگش: آسانسوری که توسط یک قرقره کار میکرد معروف بود، که معمار تقریباً نود ساله را به بالای گنبد خود برد تا به او اجازه دهد شخصاً وضعیت آثار را بررسی کند. آنتونلی پروژه خود را "رویای عمودی" نامید. به François Confino " نمی توان موزه سینما را تنها به عنوان موزه اشیا و ماشین ها در نظر گرفت، زیرا جوهر سینما فیلم است."
اینها سخنان François Confino، طراح صحنهپردازی است که صحنهسازی موزه ملی سینما را در سال 2000 و صحنهسازی مجدد را در سال 2006 طراحی کرد. به غوطه ور شدن کامل در دنیای تصاویر متحرک و داستان های تخیلی. در مکانی با قد معماری استثنایی، ما معبدی از سینما خلق کرده ایم، ادای دینی همدست و چشمک به مول آنتونلیانا."
بالابر پانوراما – منظره تورین در سال 1961 به مناسبت جشن های صدمین سالگرد واحدà در ایتالیا، یک آسانسور پانوراما به بهره برداری می رسد. بازسازی شده در سال 1999، به شما امکان می دهد تا از "معبد" و منظره 360 درجه فوق العاده بالکن آن بر فراز شهر بالا بروید. و در آمفی تئاتر کوه های آلپ.
مسابقه، در کابین شیشه ای شفاف، در 59 ثانیه در یک فضای باز و بدون طبقه میانی از نقطه شروع، واقع در 10 متر بالاتر برگزار می شود. ارتفاع سطح دریا، تا 85 در پایان.
