میدان سان کاجتان

Piazza San Gaetano یکی از میادین تاریخی شهر است، اینجا آگورا باستانی در زمان یونان و فروم باستانی در دوران روم قرار داشت. دو ساختمان با اهمیت مذهبی بسیار مشرف به میدان هستند: کلیسای سن پائولو ماگیوره و کلیسای سن لورنزو ماگیوره. مجسمه ای از سان گائتانو در مرکز میدان ساخته شده است، در نزدیکی میدان نیز ورودی ناپولی سوتورئانه وجود دارد. در نزدیکی کلیساهای قابل توجه دیگری نیز وجود دارد، مانند کلیسای سن گرگوریو آرمنو، کلیسای سنت آنجلو a Segno. و دو کاخ، Palazzo Filippo d'Angiò و Palazzo Capuano، و همچنین بقایای Palazzo de Scorciatis.میدان سن گائتانو قدیمی ترین میدان ناپل و مهم ترین میدان در دوره یونانی-رومی است. این میدان نام خود را از بنای یادبود قدیس که در مرکز آن قرار داده شده است، که برای نذری پس از پایان طاعون در سال 1656 برپا شده، و از کلیسای سن گائتانو، که بیشتر به نام سان پائولو ماگیوره شناخته می‌شود، گرفته است.در دوره یونانی و رومی مهمترین بناهای عمومی آن زمان در این میدان قرار داشت و در زیر زمین میدان در عمق شش متری بقایایی از معابد باستانی و تئاتر باستانی کلودیوس نرون وجود دارد. هنوز حفظ شده است. میدان در آن زمان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، در اینجا دوازده فراتری از مردم ملاقات کردند، سفرا برای مذاکره صلح و جنگ مورد استقبال قرار گرفتند، امپراتوران روم با سبکی باشکوه مورد استقبال قرار گرفتند و حتی مردم برای دفع حمله ساراسین‌ها و ساراسین‌ها گرد هم آمدند. لومباردها نام اصلی انجمن بازار قدیمی بود، نامی که پس از ساخت کلیسایی به همین نام به میدان سن لورنزو تغییر یافت.کلیسای سان لورنزو بیشترین اهمیت خود را نزد فرانسیسکن ها در سال 1234 به دست آورد، زمانی که به لطف کمک چارلز آنژو بازسازی شد که کل آن را تأمین مالی کرد و همچنین در ابتدا معمار خود را در اختیار فرانسیسکن ها قرار داد. برای مدت طولانی این کلیسا به سبک گوتیک، زیباترین و زیباترین کلیسا در شهر بود، معمولاً توسط خانواده سلطنتی و اشراف وقت در آن رفت و آمد می کردند، همانطور که دفن نجیب در داخل آن نشان می دهد. همچنین گفته می‌شود که در اینجا جووانی بوکاچیو با موزه‌اش که الهام‌بخش اشعار او بود، ماریا دااکینو، دختر پادشاه رابرت، ملاقات کرد. در سال 1507 یک برج ناقوس جدید ساخته شد که با استفاده از موقعیت مرکزی کلیسا می‌توانست به عنوان یک برج کامل با توپخانه عمل کند. به همین دلیل، که به عنوان پناهگاه در نظر گرفته شد، سه بار مورد محاصره قرار گرفت، ابتدا توسط ناپلی ها خشمگین از دون پدرو دو تولدو، سپس توسط ماسانیلو، و سرانجام در سال 1701، زمانی که سرانجام توسط دوک پوپلی تصمیم گرفت. تمام شد، تا عملکرد طبیعی منحصر به فرد برج ناقوس کلیسا را به برج بازگرداند. در سال 1662 کلیسا تحت بازسازی نما، در هنر گوتیک، توسط دیونیزیو لازاری قرار گرفت. این اثر جای خود را به دستکاری های متعددی داد، از بازسازی باروک مورد انتقاد سانفلیس، تا آخرین مورد در سال 1944 با نظم گوتیک بازسازی شده در نما. داخل کلیسا یک صومعه باشکوه با تزئینات باستانی و اتاق سفره خانه سابق وجود دارد که در مارس 1443 پادشاه آراگون آلفونسو اول فرانته را به اشراف وقت تقدیم کرد و باعث شد که جانشین خود را بشناسد و چارلز پنجم در آنجا بود. به همین مناسبت، یک میلیون دوکات از ناپلی های بسیار ساده لوح جمع آوری کرد، به منظور جلوگیری از جنگ. این اتاق همچنین مقر دادگاه S. Lorenzo بود، هیئتی که نمایندگان کرسی های اشراف و نمایندگان مردم به آن تعلق داشتند. این صومعه همچنین در تاریخ ثبت می شود زیرا در طوفان بسیار شدید همراه با گردباد و موج جزر و مدی که در سال 1345 ناپل را درنوردید، محل پناه و دعا برای فرانچسکو پترارکا و دیگر رهیبان بود. در کنار سایر شرایط ناخوشایند، یکی از دلایلی بود که فرانچسکو پترارکا شهر ناپل را به خصوص دوست نداشت.این میدان همچنین نام خود را از کلیسای مجاور، کلیسای سان پائولو ماگیوره گرفته است، که بیشتر آن را کلیسای سان گائتانو به یاد گائتانو داتین می نامند، که یکی از صومعه های خود را در سال 1538 در اینجا تأسیس کرد. این کلیسا و همچنین برای تاریخ عذاب‌آور آن، به این دلیل معروف است که در طی بازسازی‌های سال 1962 از آسیب‌های پس از جنگ، رهیبان یک گورستان کوچک زیرزمینی را با بقایای معبد باستانی دیوسکوری‌ها و جسد سان کاجتان و سایر متبرک‌ها کشف کردند. امروزه از آن مکان به عنوان سرداب استفاده می شود و تقریباً شبیه یک کلیسای دوم است.در نزدیکی کلیسای سن پائولو ماگیوره یکی از نجیب‌ترین کاخ‌های زمان آراگون، کاخ دی جولیو د اسکورسیاتیس وجود دارد که متعلق به یکی از قدرتمندترین مردان آن زمان است. با این حال، تنها چند بقایای ساختمان باقی مانده است. دو کاخ دیگر نیز وجود دارد، کاخ نجیب فیلیپو دوآنجیو، کاخ کاپوانو.