ناپل و کابینه مخفی

موزه ملی باستان شناسی ناپل یکی از موزه های مهم در ایتالیا است (و احتمالا در اروپا), و حفظ میراث ارزشمند از هنر باستانی و آثار باستان شناسی. اما این نهاد بزرگ "پنهان" یک ویژگی است که چند می دانم ، و این که تا چند سال پیش بسیار مخفی بود ، سانسور. این کابینه مخفی است, یک بخش از موزه به طور انحصاری به هنر وابسته به عشق شهوانی و آثار جنسی اختصاص داده شده. بسیار, بسیار صریح, به طوری که ممنوعیت دسترسی به افراد زیر سن وجود دارد بدون همراه 14. تاریخ راز کابینه است که به عنوان جالب به عنوان آثار آن را در معرض چرا که تلویحی صحبت از سانسور و تکامل حس کرده: که در آن اقوام ارائه شده در یک راه طبیعی ما نيمه معاصران دیدم تباهی زشتی و گناه است. در واقع وجود دارد بسیاری از مجسمه های, نقاشی موزاییک, نقاشی های دیواری, اشیاء از استفاده مشترک که در طول قرن ها نشان داده اند رابطه جنسی, تمایلات جنسی, اندام تناسلی. صحنه گاهی اوقات واقع بینانه, دیگران ماهیهای اسطوره و افسانه. در ناپل جمع آوری می شوند بیش از 250 آثار, اما آنها بر روی صفحه نمایش تنها از سال 2000. بر روی صفحه نمایش گسترده نمایندگی های جنسی با توجه به مفهوم از اقوام درمان با توجه به افسانه ای-مذهبی فرهنگی, جادویی, تجاری, تشییع جنازه و حتی caricatural جنبه.

Gabinetto Segreto نامی است که بوربون ها به مجموعه ای از آثار متعدد با یک پس زمینه جنسی اختصاص داده اند که در حفاری های Pompeii و Herculaneum یافت می شود. در طول سال مجموعه گسترش یافته و دقیقا به این خاطر آن را منوط به محدودیت ها (تنها انتخاب مردم می تواند تحسین آن) در طول جنبشهای انقلابی 1848 آن را نمادی از مدنی و معنوی و بیان آزادی. اما مقامات همیشه مخالف نمایش عمومی این آثار تلقی زشت و ناپسند به طوری که در موارد متعدد او را تهدید به نابود کردن آنها را. خوشبختانه این اتفاق رخ نداد اگر چه به منظور حفاظت از شهرت " از کاخ سلطنتی (موزه شد بوربن ملک) با این نسخهها کار در سوال تنزل می شد به برخی از اتاق به طور دائم بسته با سه کلید. حتی برخی از مجسمه های برهنه ، از جمله چندین ونوس ، در این کابینه مخفی به پایان رسید.

فتح گریبلدی بازگشایی سالن اما در دوران سلطنت ایتالیا سانسور بازگشت که شد و حتی سخت تر در دوران فاشیستی(یک وزرا اجازه لازم بود قادر به دسترسی به آنها). پس از جنگ دولت تا به حال هیچ زندگی بهتر تنها از دهه 70 به بعد این ایده از تنظیم دسترسی به این بخش شروع به ارزیابی دوباره شروع به باز کردن آن – اما هنوز هم تنها از طریق درخواست و مجوز. همانطور که ذکر شد ، تنها در 2000 بود که این مجموعه برای عموم قابل مشاهده بود ، به لطف یک طرح جدید که شامل اتاق های 62 و 65 از موزه باستان شناسی بود.