ویرجیلیانو یا پارک خاطره

مساحت آن در حدود 92000 متر مربع در ارتفاع 150 متری از سطح دریا در دماغه تپه پوسیلیپو قرار دارد.این پارک در ابتدا Parco delle Rimembranze نامیده می شد، بعداً نام آن را Parco Virgiliano گذاشتند، اما برای بسیاری آن را به سادگی پارک Posillipo نامیدند. جایی که رومی ها زمانی ویلاهای مجلل در عصر آگوستا می ساختند، از جمله ویلاهای مجلل پاتریسیون پولیون، واحه ای از آرامش در شهر وجود دارد. از برج بالودری که در قسمت پایینی پارک به نام «دره پادشاهان» قرار دارد، می توان از یکی از خاطره انگیزترین و کامل ترین مناظر پانوراما در تمام ناپل لذت برد. با یک نگاه، در یک روز آفتابی زیبا، می‌توانید کاپری، ایسکیا، پروسیدا، شبه‌جزیره سورنتو و حتی Vesuvius، Nisida، Pozzuoli و Bagnoli را ببینید، منظره‌ای که در سایر نقاط جهان یافت نمی‌شود. برای رسیدن به آن باید به نوک صاف شدید دماغه کروگلیو برسید.این بنا که در دوره فاشیست ها برای بزرگداشت کشته شدگان جنگ بزرگ ساخته شد، نام Parco delle Rimembranze را گرفت. بعدها به افتخار شاعر رومی ویرجیلانو نامیده شد. با این حال، باید به خاطر داشت که در ناپل پارک دیگری نیز وجود دارد که به نویسنده Aeneid به نام Parco Vergiliano، واقع در Piedigrotta، که مقبره همان شاعر و بقایای جاکومو لئوپاردی مشهور است، اختصاص یافته است.در آغاز دهه 2000، کار بازسازی بزرگی انجام شد که آن را با طبقات جدید، سیستم‌های روشنایی و میراث گل‌شناسی متشکل از دویست و پنجاه درخت و 55 هزار درختچه تجهیز کرد. این بنا که به تراس تقسیم شده است، مساحتی در حدود نود و دو متر مربع را اشغال می کند و همچنین شامل یک زمین ورزشی، یک آمفی تئاتر و یک منطقه بازی کودکان، و همچنین چندین کیوسک و نیمکت است که به بازدیدکنندگان اجازه می دهد تا از آب و هوای خنک لذت ببرند. پیشنهادهای مکان . پارک دارای دو ورودی است، ورودی ثانویه که از طریق تیتو لوکرزیو کارو قابل دسترسی است و ورودی اصلی که با چهار ستون که توسط آمفورا احاطه شده است مشخص شده است. با ورود از این ورودی تاریخی، خود را در مقابل چشمه ای خواهید دید که آب را از کانالی که از کوه می گذرد جمع آوری می کند. از آنجا می توانید تصمیم بگیرید که پیاده روی را در مسیر راست یا چپ شروع کنید. تمام تراس ها و دیوارها از بلوک های توف ساخته شده اند.در زیر پارک ویرجیلیانو، در صخره، غار سیانو گسترش یافته است که بخشی از پارک باستان شناسی پاوسیلیپون است و کوروگلیو را به گایولا متصل می کند.اخیراً، به عنوان بخشی از برنامه موضوعی پارک های شهری شهرداری ناپل با عنوان "پارک ادبی"، ویرجیلیانو به عنوان مکان نمادین تور بزرگ که مشخصه ناپل در قرن هجدهم بود، انتخاب شد. به همین دلیل، مناظری که پارک از آن لذت می برد، با گواش و توصیف مسافران باستانی و مهمی که از آن مکان ها عبور کرده اند، همراه خواهد بود. با توجه به غنای مناظر آن، تصمیم گرفته شد که کلید جدیدی برای درک آنها به بازدیدکنندگان ارائه شود تا آنها را از طریق احساسات و عواطف مسافران گذشته درک کنند. در این رابطه یوهان ولفگانگ گوته در سال 1787 در "سفر ایتالیایی" خود نوشت:«این سواحل، این خلیج، این ورودی‌ها، وزوویوس، شهر و اطرافش، قلعه‌ها و ویلاها! غروب آفتاب برای بازدید از غار پوسیلیپو رفتیم که اشعه های خورشید از طرف مقابل به داخل آن نفوذ کردند. همه کسانی که در ناپل عقل خود را از دست داده اند بخشیده می شوند!»