پارک ادبی کارلو لوی

با گذشت سالها آلیانو به طور فزاینده ای به محل زندگی و الهام بخش نویسنده کارلو لوی تبدیل شده است. خانه‌ها، خیابان‌های باریک و همچنین مناظر و حومه‌های روستایی که در متن بازگو می‌شود، به میراث فرهنگی و زیست‌محیطی تبدیل می‌شوند که باید از طریق سفرهای حسی با هدف احیای خاطره مرد ادیب و وادار کردن آنها به تلاش، حفاظت، ارزش‌گذاری و به طور فزاینده‌ای برای بازدیدکنندگان قابل استفاده شود. هر چیزی را که نویسنده را به نوشتن صفحات تاریخی ادبیات سوق داده است بچشید، احساس کنید، لمس کنید و مشاهده کنید.پارک ادبی «کارلو لوی» متشکل از مهمان‌نوازی، تورهای راهنما، رویدادهای دیدنی و شامل غذا و شراب و فعالیت‌های صنایع دستی است که با پشتکار مدیریت شده و با ویژگی تداوم ارتقا یافته است، به شدت با قلمرو مرتبط است و به نقطه‌ای تبدیل شده است. مرجع در صحنه فرهنگی محلی تمام ابتکارات پارک با هدف بازیابی و تقویت هویت محلی، فرهنگ، تاریخ و سنت ها، اجرای برنامه هایی با هدف اشاعه و دانش ادبیات، هنرهای نمایشی و نمایشی، ترویج مطالعات، تحقیقات، کنفرانس ها، انتشارات، نمایشگاه ها، نمایش ها، مسابقات، جوایز ادبی مورد علاقه خاص.بازدید از خانه کارلو لوی: خانه دقیقاً همان خانه ای است که او در سال 1936 آن را ترک کرد. خانه کاملاً خالی مانده است و بر روی این «خالی بودن» است که می‌خواهیم احساسی قوی بسازیم که از طریق آن هر چیزی که تصور می‌کنیم زنده، واقعی و با حواس درک شود. حس افتضاح عمیقی که به محض ورود نویسنده به آپارتمان خود را نشان می داد، توسط فضاهای تازه بازسازی شده حفظ و نگهداری می شد و بنابراین حداقل مداخله معماری حداکثر جلوه نمادین را در اطراف خانه او، آشپزخانه، شومینه و ... ایجاد کرد. اتاق خواب، به تراس پانوراما.هیچ اثاثیه کاذبی ایجاد نشده است، هیچ تصویر دروغینی که بیهوده و به واقعیت پاسخ نمی دهد، هیچ اشیا یا محیط مصنوعی ساخته نشده است تا آنچه را که به طور عینی ارزش تاریخی اصیل ندارد، «تقدس» نکند. با این حال، یک ویدیوی چندرسانه ای ماهرانه، مؤثر و پیشنهادی به خود اجازه می دهد تا توسط بسیاری از گردشگران-مسافرانی که اسیر صدای روایت و تصاویر روان شده اند، با ذهن خود صفحات «مسیح در ابولی متوقف شد» را ورق بزنند.بنابراین خانه لوی برهنه باقی مانده است، محصور در دیوارهای سفیدش شده، بین آشپزخانه و آتلیه نقاشی با درهایی که به رنگ آبی رنگ آمیزی شده اند، از هم جدا شده است، و در فضاهای بیرونی عظیمش با پنجره های کوچک با رنگ سبز از هم جدا شده است.بازدید از مقبره کارلو لوی: کاملاً در ظاهر معماری آن بازسازی شده است، با نمای پشتی که نشان دهنده رابطه بین زندگی و مرگ است، زیرا منظره به سمت خانه ای است که لوی در آن زندگی می کرد. سنگفرشی که دو ردیف آجر سفالی روی آن قرار دارد و یک بالکن به روی پولینو و پشت بام های شهر باز می شود. با تغییرات کمی در مقایسه با آنچه قبل از بازسازی وجود داشت. مداخله ای که زیاد مزاحم نمی شود. در مرکز، یک تخته سنگ سفید به ما یادآوری می‌کند که تورینی‌های جنوب آنجا دفن شده‌اند، تا از بیان شادی از Gigliola De Donato استفاده کنیم.بازدید از گالری هنر: آثاری از کارلو لوی که در دوران حبس خود، ابتدا در گراسانو (MT) و سپس در آلیانو خلق شده است را در خود جای داده است. یک رنگ خالی از سکنه و رسا به جایی که سایه ها باید ظاهر شوند می لغزد و نقاشی جادویی کارلو لوی متولد می شود. که نه تنها خاطره بلکه نفس در کشور به حیات خود ادامه می دهد.لوی در اینجا یک خدای سرپرست، یک خدای محافظ است. اسناد تاریخی حبس کارلو لوی در گالری هنری فوق جمع آوری شده است.نقاشی های اصلی، سنگ نگاره ها، اسناد تاریخی و یک نمایشگاه دائمی عکاسی در مورد لوی از تولد تا مراسم خاکسپاری او در آلیانو نگهداری می شود.بازدید از موزه "تمدن دهقانی": جایی که علاوه بر همه چیز مربوط به روش های قدیمی تولید روغن، اشیاء مختلف مربوط به کشت مزارع، دوشیدن شیر، تولید پنیر، اثاثیه و... اتاق دهقانی، با تخت، گهواره و موارد دیگر، با بازدید از این موزه، خود را در دورانی غوطه ور می یابیم که لوی با دهقانان زندگی می کرد.